Zijn laatste jaren werden verwoest door 3 gebeurtenissen: als gevolg van een motorische stoornis, die hem zou beletten een penseel vast te houden, moest Dalí zich terugtrekken uit het schilderen. In 1982 stierf zijn geliefde Gala, waardoor hij in een diepe depressie terechtkwam. In 1984 raakte hij zwaar verbrand bij een brand en zat hij in een rolstoel.
Op 23 januari 1989 stierf Salvador Dalí in zijn geboorteplaats Figueres.
Olie op hout.
Dalí noemde zijn schilderijen “handgeschilderde droomfoto’s“, de perfecte definitie voor dit kunstwerk.
Zoals de maker zei, is dit schilderij gemaakt om “het gevolg van de onmiddellijkheid van een toevallige gebeurtenis af te beelden die ervoor zorgt dat de slaper wakker wordt. […] Dus, zoals een staaf in de nek van een slapende persoon kan vallen, waardoor ze wakker worden en een lange droom eindigt met het guillotinemes dat op hen valt, veroorzaakt het geluid van de bij hier het gevoel van de angel die Gala zal wekken.”
Het onderwerp van de scène is Dalí’s vrouw Gala, naakt liggend op een platte rots die boven de zee drijft. Naast haar zijn er twee druppels water, een vliegende bij en een kleine granaatappel, gebruikt als een christelijk symbool voor vruchtbaarheid en opstanding. Linksboven op het doek laat een granaatappel een gigantische roodbaars los, die op zijn beurt twee woeste tijgers loslaat, die samen met een bajonet Gala spoedig uit haar rust zouden wekken.
Op de achtergrond, Dalí’s eerste gebruik van de beroemde olifant met flamingopoten.
