More Blog.

MoreDrums, MoreThoughts, MoreSport.

Everything is more!
Read Blog Latest Post
11 feb 2025
The Polymath Quest 🇳🇱 Permalink
Mind palace

Geheugen en Leren: Van Onnodige Vaardigheid tot Transformatie

februari 11, 2025

Het is bijzonder om te merken hoe je groeit, wanneer je steeds vaker naar het verleden kijkt als een bron van wijsheid en betekenis.

De afgelopen periode was intens: de geboorte van onze dochter, onze verhuizing naar een prachtig nieuw huis. Grote veranderingen, die mijn discipline en mijn behoefte aan een stabiele leer- en schrijfroutine echter niet hebben verstoord. Integendeel, juist in tijden van transitie helpt mijn studieroutine mij om gefocust en gecentreerd te blijven.

Maar elke verandering verstoort het bestaande evenwicht en vormt een nieuw.

Terugkijken naar het verleden heeft me altijd antwoorden gegeven. Dat gold voor lezen, schrijven, en de laatste tijd voor iets wat ik nooit had gedacht opnieuw te waarderen: het geheugen.

Geheugen: Van Overbodige Vaardigheid naar Persoonlijke Transformatie

Jarenlang heb ik het geheugen onderschat, misschien zelfs veracht. Het leek me een ouderwetse vaardigheid, iets dat niet meer relevant was in een tijdperk waarin alles direct online beschikbaar is. Maar groei verloopt niet in rechte lijnen. Je denkt dat je een rechte weg volgt, maar in werkelijkheid maak je onmerkbare bochten. Opeens bevind je je op een punt dat je niet had verwacht, en je denkt dat het toeval is. Maar dat is het nooit.

Jarenlang in het buitenland wonen heeft me de harde realiteit laten zien van het niet langer systematisch gebruiken van mijn moedertaal. Natuurlijk, ik praat dagelijks met mijn familie in het Italiaans, maar de rest van mijn dag – en mijn gedachten – bevinden zich in een andere taal. Het resultaat? Vaak ontsnappen me Italiaanse woorden, denk ik in het Nederlands (soms in het Engels), en betrap ik mezelf erop dat ik een Nederlandse zinsstructuur gebruik in mijn moedertaal.

Voor iemand zoals ik, die gepassioneerd is door taal en de kracht van woorden, is dat moeilijk te accepteren. Ik heb altijd geloofd dat de kwaliteit van wat we denken en produceren rechtstreeks evenredig is aan de kwaliteit van wat we consumeren. Daarom heb ik bewust het overbodige geëlimineerd en mijn input verhoogd: betere boeken, betere muziek, betere gesprekken.
En wat is een betere manier om opnieuw verbinding te maken met mijn taal dan door haar meesterwerken te memoriseren?

Maar ik ontdekte iets veel groters.

Mijn Eerste Ervaring met de Kunst van het Geheugen: Het Mind Palace

Ik begon met online onderzoek naar geheugentechnieken en ontdekte al snel de klassieke methoden. Binnen korte tijd verdiepte ik me in meerdere boeken over het onderwerp.

Mijn eerste kennismaking met de kunst van het geheugen was via het concept van het Mind Palace, ook wel bekend als de Loci-methode.

Deze methode gaat terug tot de Griekse dichter Simonides van Ceos in de 5e eeuw v.Chr. Volgens de overlevering was Simonides bij een banket toen hij kort naar buiten werd geroepen. Op dat moment stortte het gebouw in, waarbij alle aanwezigen omkwamen. Omdat de lichamen onherkenbaar waren, kon Simonides als enige de slachtoffers identificeren door zich te herinneren waar ze zaten. Dit leidde tot een baanbrekende realisatie: het geheugen werkt uitzonderlijk goed als we fysieke locaties combineren met mentale beelden.

Moderne cognitieve wetenschap heeft deze effectiviteit bevestigd. Het benutten van ruimtelijk geheugen – dat van nature sterk is bij zoogdieren – en het koppelen van informatie aan levendige mentale beelden maakt onthouden exponentieel makkelijker.

Dat was reden genoeg voor mij om het te proberen.

Mijn Eerste Mind Palace Bouwen

Ik volgde deze principes om mijn eerste Mind Palace te bouwen:

  1. Kies een plek die je goed kent. Dit kan je huis zijn, maar ook een park of een bekende route. Je moet er mentaal moeiteloos doorheen kunnen navigeren.
  2. Identificeer stations of ankerpunten. Dit zijn vaste plekken waar je informatie opslaat. Er zijn twee benaderingen:

•Ruimtegericht: Eén kamer, waarbij je gebruik maakt van de vier hoeken, muren en het midden. Dit levert al negen stations op.

•Routegericht: Een reeks locaties in een bekende volgorde. Dit was mijn keuze. Mijn eerste route doorliep de benedenverdieping van mijn huis:

•Voordeur
•Gastenbadkamer
•Trap naar boven
•Trapkast
•Woonkamerdeur
•Open haard
•Koelkast
•Keukeneiland
•Fornuis
•Eettafel

De volgende stap? Koppelen van sterke visuele beelden aan deze stations.

Ik begon met tien willekeurige woorden en bedacht absurde, levendige beelden. Het eerste woord was “zon”. Ik visualiseerde een verzengende zon die op de voordeur brandde. Het tweede woord was “fiets”. Ik stelde me een gigantische fiets voor die niet in de gastenbadkamer paste. En zo verder.

Binnen enkele minuten kon ik de woorden moeiteloos onthouden – vooruit, achteruit en in willekeurige volgorde. Ik voegde tien extra woorden toe. En toen nog tien.

Ja, zo’n iemand ben ik.

Mijn zon werd het decor van een scène waarin een draak naar mijn huis vloog, bereden door een zeemeermin. Op het keukeneiland stond een olifant, bereden door een piraat die een snoepje at.

Mijn vrouw begon zich zorgen te maken. Als ik dit terug lees, snap ik het ook.

De Beginnersfout: Overdaad Schaadt

Door mijn enthousiasme maakte ik een klassieke fout: ik ging té ver. Ik wilde te veel onthouden, te snel.

De signalen waren duidelijk: frustratie, het gevoel dat het moest, irritatie als het niet lukte. Toen besefte ik het: geheugen gaat niet over opstapelen, maar over selecteren.

Ik herzag mijn aanpak en keerde terug naar een gezonde, functionele toepassing.

Nu memoriseer ik dagelijks poëzie, inclusief de betekenis en stilistische kenmerken (die helpen bij het onthouden!), en doe ik af en toe geheugenoefeningen met willekeurige woordreeksen.

Waarom Ik Dit Doe: Twee Antwoorden

Er zijn twee redenen waarom ik mijn geheugen train: één praktisch, één filosofisch.

1. Selectie is belangrijker dan opslag

Als iets het waard is om onthouden te worden, dan is het ook mijn tijd en inspanning waard. Dit besef heeft me alerter gemaakt, kieskeuriger in wat ik toelaat in mijn geest. Ik wil niet meer opstapelen. Ik wil integreren.

Er is een verschil tussen het kunnen citeren van een willekeurig Instagram-reel en een zin van Hemingway of Leopardi. Wanneer ik alleen ben, reflecteer ik liever op Tolstoj. In het dagelijks leven wil ik scènes zien door de lens van Carver.

Ik ben niet diegene die zich moet schamen. Even serieus.

2. Geheugen is een daad van zelfherkenning

Memoriseren is niet enkel een mentale oefening. Het is een daad van herkenning. Elk woord dat ik inprent, is een stukje van mezelf dat ik herontdek.

Misschien hadden Plato en Augustinus gelijk: herinneren is geen passieve handeling, maar een terugkeer naar essentie.

Wat als het ware doel van geheugen niet vasthouden is, maar hervinden?

09 feb 2025
The Polymath Quest 🇳🇱 Permalink

First Principles Denken in het Onderwijs: Terug naar de Kern van Leren

februari 9, 2025

Onderwijs verandert continu. Nieuwe technologieën, methoden en inzichten volgen elkaar razendsnel op. Maar hoe zorgen we ervoor dat we niet vastlopen in oppervlakkige trends en blijven focussen op wat écht werkt?

Hier komt First Principles Denken om de hoek kijken: een manier van denken waarbij je teruggaat naar de kern van een probleem om tot fundamentele oplossingen te komen. In deze gids bekijken we hoe je deze methode kunt toepassen in het onderwijs om diepgaand leren te stimuleren.

Wat is First Principles Denken?

First Principles Denken is een methode waarbij je een probleem volledig afpelt tot de meest basale waarheden en van daaruit opnieuw opbouwt. Dit voorkomt dat je klakkeloos bestaande aannames overneemt en dwingt je om met een frisse blik naar vraagstukken te kijken.

Een bekend voorbeeld: Elon Musk gebruikte deze methode bij de ontwikkeling van SpaceX. In plaats van raketten te bouwen zoals iedereen dat deed, stelde hij zichzelf de vraag: “Waaruit bestaat een raket echt?” en ontdekte dat hij zelf veel goedkopere raketonderdelen kon maken door vanaf de basis te beginnen.

Voor het onderwijs betekent dit dat we niet simpelweg methodes moeten kopiëren, maar fundamenteel moeten nadenken over wat leren eigenlijk is en hoe we dit het beste kunnen faciliteren.

Hoe pas je First Principles Denken toe in het onderwijs?

Onderwijskundige M. David Merrill ontwikkelde een raamwerk dat vijf kernprincipes bevat. Wanneer deze principes goed worden toegepast, versterken ze het leerproces aanzienlijk:

1. Begin bij een probleem

Leren werkt het beste als studenten een concreet probleem voorgeschoteld krijgen. Dit triggert nieuwsgierigheid en motiveert om een oplossing te zoeken. Probleemgestuurd leren (PGL) is een uitstekende manier om dit in de praktijk te brengen.

Toepassing: Laat studenten niet alleen theorie bestuderen, maar pas het direct toe in realistische situaties. Geef bijvoorbeeld een wiskundige formule niet zomaar, maar laat hen zelf ontdekken hoe ze een praktische situatie kunnen analyseren.

2. Activeer voorkennis

Nieuwe kennis blijft beter hangen als het wordt gekoppeld aan wat een leerling al weet. Door voorkennis te activeren, creëer je haakjes waaraan nieuwe informatie zich kan vastklampen.

Toepassing: Begin een les met vragen als:

• Wat weet je al over dit onderwerp?
• Hoe zou jij dit probleem aanpakken met je huidige kennis?

Laat studenten zelf verbanden leggen en geef hen de ruimte om eerdere ervaringen te benoemen.

3. Demonstreer nieuwe kennis

Voordat studenten iets kunnen toepassen, moeten ze een helder beeld krijgen van hoe het werkt. Dit kan door middel van demonstraties, praktijkvoorbeelden of modellen.

Toepassing: Maak gebruik van visuele hulpmiddelen, case studies en voorbeelden uit de praktijk. Denk aan een docent natuurkunde die zwaartekracht uitlegt door een bal van verschillende hoogtes te laten vallen en de snelheid te laten meten.

4. Laat studenten actief toepassen

Kennis blijft niet hangen als je er alleen naar luistert. Studenten moeten ermee aan de slag. Leren door te doen is een van de meest effectieve manieren om diepgaand begrip te creëren.

Toepassing:

• Laat studenten in kleine groepjes een theorie in praktijk brengen.
• Stimuleer discussies waarin ze concepten moeten uitleggen.
• Gebruik de Feynman Technique: laat leerlingen een begrip uitleggen alsof ze het aan een kind van vijf vertellen.

5. Integreer nieuwe kennis in het dagelijks leven

Het laatste principe is misschien wel het belangrijkste: studenten moeten kunnen reflecteren op wat ze hebben geleerd en weten hoe ze het in de praktijk kunnen gebruiken.

Toepassing:

• Laat studenten terugkijken op hun leerproces en bespreken hoe ze het kunnen toepassen in hun dagelijks leven.
• Moedig hen aan om een reflectiedagboek bij te houden waarin ze beschrijven wat ze hebben geleerd en hoe ze het gaan gebruiken.

uitleg van toepassingen van first principles denken in het onderwijsPraktische toepassingen voor docenten

Wil je First Principles Denken in jouw lessen implementeren? Hier zijn enkele praktische strategieën:

1. Gebruik probleemgestuurd leren (PGL)

Laat studenten zelf problemen analyseren en oplossingen bedenken. Dit verhoogt het kritische denkvermogen en motiveert hen om actief met de stof bezig te zijn.

2. Maak gebruik van actieve leermethoden

Stimuleer interactie in de klas door discussies, simulaties en hands-on activiteiten. Studenten leren het meest als ze zélf bezig zijn.

3. Zet technologie effectief in

Gebruik digitale tools om lessen dynamischer te maken. Denk aan interactieve video’s, simulaties en digitale quizzen om kennis te toetsen en verdiepen.

4. Stimuleer reflectie en zelfregulatie

Leer studenten hoe ze hun eigen leerproces kunnen monitoren en verbeteren. Dit vergroot hun zelfstandigheid en verantwoordelijkheid.

5. Differentieer in je onderwijs

Niet elke student leert op dezelfde manier. Gebruik methodes zoals de taxonomie van Bloom om lessen op verschillende niveaus aan te bieden, zodat elke leerling optimaal wordt uitgedaagd.

Conclusie: Terug naar de kern van goed onderwijs

First Principles Denken helpt ons om voorbij trends en oppervlakkige methodes te kijken en terug te keren naar wat écht werkt in onderwijs. Door te focussen op fundamentele leerprocessen, kunnen we een diepgaandere, effectievere en duurzamere leerervaring creëren voor studenten.

Wil je dat jouw onderwijs écht impact heeft? Begin dan bij de basis.

09 feb 2025
The Polymath Quest 🇳🇱 1 Comment Permalink
de stappen van de Feynman Technique om te leren door het aanleren

De Feynman Technique: Zo leer je alles door het uit te leggen

februari 9, 2025 1 Comment

Richard Feynman, natuurkundige, Nobelprijswinnaar en meesterverteller, had een simpele regel als het op leren aankwam: als je iets écht begrijpt, moet je het kunnen uitleggen aan een kind van vijf.

De Feynman Technique is geen trucje, maar een fundamentele manier van denken. Een manier om elk concept – hoe complex ook – helder te krijgen en écht te begrijpen. Geen oppervlakkige kennis, geen ezelsbruggetjes. Gewoon pure, diepgaande kennis.

Wil je sneller leren? Wil je onthouden wat je bestudeert? Wil je jezelf dwingen tot écht begrip? Dan is deze methode iets voor jou.

De 4 stappen van de Feynman Technique

1. Kies een onderwerp

Pak een leeg vel papier en schrijf bovenaan wat je wilt leren. Dit kan van alles zijn: een moeilijk begrip uit een studieboek, een nieuwe vaardigheid of een concept dat je beter wilt begrijpen.

2. Leg het uit alsof je het aan een kind vertelt

Nu komt de kern. Schrijf alles op wat je weet, maar doe dat alsof je het uitlegt aan een kind van vijf. Geen jargon. Geen ingewikkelde woorden. Gebruik alledaagse taal en simpele voorbeelden.

Loop je vast? Dan heb je een kennisleemte ontdekt. Dit betekent dat je iets nog niet goed genoeg begrijpt. En dát is het moment waarop leren écht begint.

3. Vul de gaten en herzie je uitleg

Nu ga je terug naar de bron. Zoek op wat je nog niet wist, lees erover, en herschrijf je uitleg. Dit keer nóg simpeler, nóg helderder. Maak gebruik van analogieën en vergelijkingen.

4. Deel je kennis met iemand anders

Je kennis wordt pas echt stevig als je het hardop aan iemand uitlegt. Zoek een vriend, een collega of een denkbeeldig publiek. Stel jezelf vragen: Is het logisch? Begrijpt de ander het? Waar hapert de uitleg nog?

Elke keer dat je iemand iets uitlegt, dwing je jezelf om het onderwerp beter te begrijpen.

Waarom werkt de Feynman Technique zo goed?

Veel mensen denken dat ze iets begrijpen, maar eigenlijk herkennen ze het alleen. Ze lezen een tekst, denken “Ja, dit ken ik”, en gaan verder. Maar kunnen ze het ook zélf uitleggen?

Dit is waarom de Feynman Technique zo krachtig is:

• Je denkt actief in plaats van passief te consumeren.

• Je onthult kennisleemten en kunt die direct aanpakken.

• Je onthoudt de stof veel langer, omdat je het echt verwerkt.

• Je train je brein om helder en logisch te denken.

Kort gezegd: je leert sneller, beter en slimmer.

Een voorbeeld van Feynman zelf

Richard Feynman stond bekend als “The Great Explainer” – hij kon de meest ingewikkelde concepten begrijpelijk maken voor iedereen.

Toen hij werd gevraagd om de ramp met de Space Shuttle Challenger te onderzoeken, had hij geen complexe formules of lange rapporten nodig. Hij doopte simpelweg een rubberen O-ring in een glas koud water en toonde hoe het rubber broos werd bij lage temperaturen.

Een kinderlijk eenvoudige demonstratie. Maar wél eentje die in één klap duidelijk maakte wat de oorzaak was.

Dit is precies hoe de Feynman Technique werkt: **vereenvoudigen tot de essentie overblijft**.

De Feynman Technique toepassen op jouw leerproces

Deze methode is niet alleen voor natuurkundigen. Iedereen kan het gebruiken:

• Studenten: Voor het voorbereiden van tentamens en papers.

• Professionals: Om complexe concepten snel te doorgronden.

• Creatievelingen: Om ideeën helder te krijgen en te structureren.

• Docenten en trainers: Om lesstof zo over te brengen dat het blijft hangen.

Leren stopt niet na school. En de Feynman Technique helpt je om een levenslange leerling te blijven.

First Principles Denken en de Feynman Technique

De Feynman Technique sluit nauw aan bij First Principles Denken – een methode waarbij je elk probleem terugbrengt tot de meest fundamentele waarheden. In plaats van aannames te kopiëren, zoek je de basisprincipes en bouw je van daaruit je begrip op.

Wil je meer weten over First Principles Denken? Lees dan hier verder: First Principles Denken in het Onderwijs: Terug naar de Kern van Leren.

Conclusie: Probeer het zelf

De Feynman Technique is simpel, maar krachtig. Het dwingt je om kennis écht te verwerken, in plaats van alleen maar oppervlakkig te consumeren.

Dus, de volgende keer dat je iets wilt leren, vraag jezelf af: Kan ik dit uitleggen aan een kind van vijf?

Als het antwoord nee is, weet je wat je te doen staat.

02 feb 2025
The Polymath Quest 🇳🇱 Permalink
de 5 fases van groepsdynamica in de klas

Groepsvorming in de klas: de rol van de docent en de vijf fasen

februari 2, 2025

De vorming van een klasgroep begint op de allereerste schooldag en verloopt vaak sneller dan gedacht. Studenten en docenten hebben echter verschillende verwachtingen en doelen. Waar studenten naar school komen om nieuwe mensen te ontmoeten en relaties op te bouwen, komen docenten met de primaire intentie om les te geven.

Deze discrepantie maakt het cruciaal om vanaf het begin een veilige omgeving te creëren waarin studenten zich vrij voelen om zichzelf te zijn. Een goed opgebouwde groepsdynamiek legt de basis voor een positieve leerervaring en intrinsieke motivatie. Wanneer een klas zich als een hechte groep voelt, wordt leren een natuurlijk gevolg van een stimulerende omgeving in plaats van een externe verplichting.

De vijf fasen van groepsvorming in de klas

Elke groep doorloopt vijf fundamentele fasen tijdens het vormen van een gezamenlijke identiteit. In een schoolcontext is het essentieel om de volgorde van deze fasen te begrijpen en waar nodig bij te sturen. Door vroeg in het proces aandacht te besteden aan groepscohesie en het vaststellen van duidelijke verwachtingen, kan problematisch gedrag in latere fasen worden verminderd.

1. Oriëntatie (Forming)

De eerste fase vindt plaats bij de start van het schooljaar of na een lange vakantie. Studenten observeren elkaar en de docent, proberen de dynamiek te begrijpen en stellen zichzelf vragen als:

• Hoe functioneert deze groep?

• Welke rol heb ik hier?

• Wat verwachten de docent en mijn klasgenoten van mij?

Hoe nieuwer de groep, hoe langer deze fase duurt. Meestal is er een periode van ongeveer twee weken waarin studenten zich aan hun omgeving aanpassen. Het is belangrijk dat de docent een veilige sfeer creëert, waarin kennismaking en groepsvorming worden gestimuleerd.

Wat de docent kan doen:

• Creëer een open en gastvrije sfeer, bijvoorbeeld door informele kennismakingsactiviteiten.

• Moedig studenten aan om samen te werken en zichzelf te introduceren.

• Stel duidelijke verwachtingen over gedrag en samenwerking.

effectieve betrokkenheid strategieen

2. Groepscohesie (Norming)

In deze cruciale fase begint de groep te stabiliseren en worden de normen en gedragsregels vastgesteld. Dit is een moment waarop studenten samen beslissen wat als acceptabel en onacceptabel wordt beschouwd.

De docent speelt hier een sleutelrol door studenten te begeleiden bij het vaststellen van groepsregels en samenwerkingsafspraken. Wanneer regels gezamenlijk worden opgesteld, ontstaat er een groter gevoel van verantwoordelijkheid en betrokkenheid.

Belangrijke aspecten voor de docent:

• Sociaal-emotionele veiligheid: Zorg ervoor dat elke student zich gehoord en gezien voelt.

• Betrokkenheid bij de schoolomgeving: Help studenten zich verbonden te voelen met de klas en de bredere schoolgemeenschap.

• Zelfdiscipline en eigenaarschap: Moedig studenten aan om zelf verantwoordelijkheid te nemen voor groepsdynamiek en gedragsnormen.

Praktische suggesties:

• Laat studenten samenwerken aan een klasmanifest met gezamenlijke waarden en verwachtingen.

• Gebruik creatieve kennismakingsopdrachten, zoals korte presentaties of een groepsproject.

3. Conflictfase (Storming)

Dit is de meest dynamische en soms turbulente fase. Studenten beginnen hun rol in de groep actief te testen en hun positie te bepalen. Dit kan leiden tot rivaliteit, discussies en het ontstaan van een informele hiërarchie.

De docent moet hier waakzaam zijn en ingrijpen waar nodig om ervoor te zorgen dat er een gezonde en respectvolle groepsdynamiek ontstaat.

Veelvoorkomende vragen die studenten zichzelf stellen in deze fase:

• Hoe word ik gezien door anderen?

• Wordt er naar mij geluisterd?

• Hoeveel invloed heb ik binnen deze groep?

Als de docent geen controle neemt, bestaat het risico dat de groep zelf de leiding neemt en een informele machtsstructuur opbouwt. Dit kan leiden tot spanningen en negatieve groepsvorming.

Wat de docent kan doen:

• Houd de groepsdynamiek nauwlettend in de gaten en grijp in wanneer dat nodig is.

• Moedig open communicatie aan en zorg voor een respectvolle dialoog.

• Gebruik activiteiten waarin samenwerking wordt bevorderd, zodat groepsvorming niet op basis van conflicten, maar op basis van gezamenlijke doelen plaatsvindt.

Let op: Een dominante student die tijdens de eerste lessen op de achtergrond leek, kan juist nu proberen een centrale positie in te nemen.

rol van de docent in groepsvorming4. Prestatiefase (Performing)

Als de groep deze fase bereikt, is er sprake van een stabiele samenwerking en een positieve leeromgeving. Studenten voelen zich op hun gemak bij elkaar en werken effectief samen.

In deze fase kan de docent zich meer richten op inhoudelijk onderwijs, omdat de groepsstructuur stevig staat. Het leerproces verloopt soepeler en studenten ervaren een groter gevoel van eigenaarschap over hun leerontwikkeling.

Wat de docent kan doen:

• Stimuleer samenwerking en zelfstandigheid in leerprocessen.

• Bied ruimte voor groepsreflectie en feedback.

• Creëer uitdagende projecten waarin studenten hun vaardigheden en samenwerking kunnen versterken.

strategieen van de docent groepsvorming5. Evaluatie en afsluiting (Reforming)

Wanneer een schooljaar of project ten einde loopt, beseffen studenten dat het groepsverband verandert of ophoudt te bestaan. Dit kan leiden tot reflectie, nostalgie of zelfs onzekerheid over toekomstige veranderingen.

De docent heeft hier een begeleidende rol door studenten te helpen terugkijken op hun ontwikkeling en hen aan te moedigen om geleerde lessen mee te nemen naar nieuwe situaties.

Wat de docent kan doen:

• Moedig studenten aan om terug te blikken op hun groei en samenwerking.

• Bespreek wat goed werkte en wat verbeterd kan worden.

• Creëer een ritueel of afsluitende activiteit om het einde van de samenwerking te markeren.

evaluatie groepsvormingDe rol van de docent in groepsvorming

Een goed functionerende klas is geen toeval, maar het resultaat van bewust groepsmanagement door de docent. In elke fase van de groepsvorming is de rol van de docent anders.

Belangrijke aspecten voor succesvol groepsmanagement:

• Wees proactief en stuur het proces van groepsvorming waar nodig bij.

• Stimuleer samenwerking en zorg voor duidelijke verwachtingen.

• Geef studenten eigenaarschap over hun eigen leerproces en groepsdynamiek.

Wanneer een docent de groepsvorming goed begeleidt, ontstaat er een klas waarin studenten zich niet alleen academisch, maar ook sociaal-emotioneel ontwikkelen.

Conclusie

Groepsvorming in de klas is een dynamisch en continu proces. Door de vijf fasen van groepsvorming te begrijpen en strategisch te begeleiden, kan een docent een leeromgeving creëren waarin studenten zich veilig en gemotiveerd voelen.

Een sterk groepsgevoel draagt bij aan betere leerprestaties, minder conflicten en een positieve klaservaring voor zowel studenten als docenten. Door te investeren in groepsdynamiek, leggen docenten de basis voor een effectieve en plezierige leeromgeving.

30 jan 2025
MoreTHOUGHTS, The Polymath Quest 🇳🇱 Permalink
Vreugde en Verlies

Loslaten in Vaderschap: Een Reis van Vreugde en Rouw

januari 30, 2025

Seizoen 2 van De Vadercast begint met een diepe, persoonlijke aflevering waarin ik samen met Vincent openhartig spreek over vaderschap, rouw en het leven zelf. Het gesprek is een reis langs vreugdevolle momenten, zoals de geboorte van mijn tweede kind, tot het rauwe verdriet van Vincent’s verlies van zijn broer. Door deze emoties heen lopen thema’s als vergankelijkheid, kwetsbaarheid en de waarde van verbinding – thema’s die ook terugkomen in de filosofieën van Pascal, Montaigne en Tolstoy.

De Magie van Nieuw Leven

Ik vertelde in de aflevering over de geboorte van mijn tweede kind, Maxime. Het was een moment van pure magie, waarin ik de kracht van mijn vrouw en de schoonheid van nieuw leven van dichtbij mocht meemaken.

“Ik zat achter haar in de badkuip,” vertelde ik. “Ik kon letterlijk zien hoe haar lichaam veranderde om Maximeee op te vangen. Het blijft magisch.”

Maar nieuw leven brengt ook nieuwe uitdagingen. Ik merkte op hoe het leven met twee kinderen mij opnieuw verraste, ondanks mijn eerdere ervaring als vader.

“We dachten: we weten wat ons te wachten staat. Rookie mistake. Twee kinderen betekent twee keer zoveel aandacht, twee keer zoveel nachtelijke chaos.”

Dit perspectief – dat vreugde en uitdagingen hand in hand gaan – roept reflecties op die doen denken aan Blaise Pascal. In zijn Pensées benadrukt Pascal hoe de mens worstelt met de spanning tussen geluk en lijden, en hoe we in die spanning onze grootheid vinden.

De Donkere Schaduw van Verlies

Vincent deelde een van de meest kwetsbare verhalen in De Vadercast tot nu toe: het verlies van zijn broer Daniel, die koos om afscheid te nemen van het leven na een lange strijd met depressie. Hij sprak over de complexiteit van rouw en de paradoxale gevoelens van pijn en vrede.

“Naast het ongelooflijke verdriet heerst er ook een gevoel van vrede,” zei Vincent. “Het leven was voor hem te zwaar. Het zou egoïstisch zijn om hem koste wat kost vast te houden.”

Deze woorden herinneren aan de inzichten van Michel de Montaigne, die in zijn essays reflecteert op de dood als een onvermijdelijk onderdeel van het leven. Montaigne’s uitspraak “Filosoferen is leren sterven” sluit naadloos aan bij Vincent’s reflecties: de dood is een realiteit die, hoe pijnlijk ook, een ruimte schept voor acceptatie en groei.

Vaderschap Tijdens Moeilijke Tijden

Vaderschap stond centraal in ons gesprek, zelfs in tijden van rouw. Vincent vertelde hoe hij zijn kinderen betrekt bij het proces en hoe hun vragen hem hielpen om de dood eerlijk en oprecht te bespreken.

“Ik heb gezegd dat mijn broer heel verdrietig was, dat het leven te zwaar voor hem was. Kinderen zijn krachtiger dan je denkt. Ze verdienen onze eerlijkheid.”

Deze openheid doet denken aan Tolstoy’s werk, zoals De dood van Ivan Iljitsj, waarin hij laat zien hoe de confrontatie met de dood ons helpt om echte verbindingen aan te gaan. Vincent’s benadering weerspiegelt dezelfde wijsheid: door eerlijk te zijn, versterk je de band met je kinderen en geef je hen een fundament van vertrouwen.

De Kracht van Loslaten

Een terugkerend thema in deze aflevering was loslaten. Zowel Vincent als ik reflecteren op hoe we moesten leren loslaten – of het nu ging om een geliefde, een oude woonplaats, of zelfs onze ideeën over controle.

“Loslaten zonder te weten wat komt, dat is moeilijk,” zei ik. “Maar het is ook een kans om opnieuw te beginnen.”

Vincent voegde hieraan toe:

“De vergankelijkheid van het leven geeft alles wat we nu doen juist meer waarde.”

Deze inzichten vinden weerklank in Tolstoy’s Bekentenis, waarin hij schrijft over de zoektocht naar betekenis te midden van de vergankelijkheid van het bestaan. Tolstoy stelt dat juist door de sterfelijkheid te omarmen, we de waarde van het huidige moment ten volle kunnen ervaren.

Een Oproep tot Openheid

Wat deze aflevering van De Vadercast uniek maakt, is niet alleen de kwetsbaarheid van onze gesprekken, maar ook de uitnodiging aan luisteraars om mee te doen. We willen taboes doorbreken en een ruimte creëren waar moeilijke onderwerpen bespreekbaar worden.

“Als dit verhaal zelfs maar één persoon kan helpen, dan is het de moeite waard geweest,” zei Vincent.

Verdieping: Filosofie als Gids

De thema’s van deze aflevering raken aan diepere filosofische vragen over leven, dood en betekenis. Voor luisteraars die verder willen onderzoeken, raad ik de volgende werken aan:

  • Blaise Pascal, Pensées: Een verzameling reflecties over de paradoxen van het menselijk bestaan en de zoektocht naar vrede in een vergankelijke wereld.
  • Michel de Montaigne, Essays (met name Over de dood): Een uitnodiging om sterfelijkheid te omarmen en te leven in het besef van onze eindigheid.
  • Leo Tolstoy, De dood van Ivan Iljitsj en Bekentenis: Diepgaande reflecties op de betekenis van het leven en de waarde van oprechtheid in onze relaties.

Jouw Verhaal Telt

Deze aflevering was een reis door vreugde, rouw en loslaten, maar het is ook een uitnodiging aan jou. Heb jij een verhaal over vaderschap, verlies of verbinding? Deel het met ons via www.morenomauliani.com. Samen kunnen we leren, groeien en taboes doorbreken.

28 jan 2025
The Polymath Quest 🇳🇱 Permalink
cervello umano aumentato dall'AI

AI: de vragen die we niet langer kunnen negeren

januari 28, 2025

Afgelopen week was ik in Londen, waar ik de internationale beurs BETT bezocht. Naast de charme van een stad die ik altijd in boeken heb gelezen maar nog nooit had bezocht, heb ik veel ervaringen opgedaan die mijn relatie met technologie ingrijpend en fundamenteel hebben veranderd.

De BETT in Londen is dé internationale beurs voor technologie in het onderwijs. Dit jaar kon een belangrijk thema als Kunstmatige Intelligentie natuurlijk niet ontbreken.

Wat ik heb geleerd op de BETT: verder dan technische trucjes

Wie mij kent, weet dat ik altijd een groot liefhebber van technologie ben geweest en dat altijd zal blijven. Om op een plek te zijn waar geavanceerde technologie wordt toegepast in het onderwijs, een andere grote passie en roeping van mij, was een droom die uitkwam.

Het belangrijkste dat ik heb geleerd, is echter niet hoe je een persoonlijke GPT instelt, hoe je een reeks van vijf lessen genereert op basis van de taxonomie van Bloom, hoe je de perfecte prompt schrijft of hoe je terugkerende taken optimaliseert. Dit zijn trucjes die, hoe indrukwekkend ze ook klinken, slechts het oppervlak van de wereld van Kunstmatige Intelligentie raken.

Een toekomst die exponentieel groeit

We staan aan de vooravond van een verandering die de mensheid nog nooit heeft meegemaakt. Als we terugkijken en alle revoluties in onze geschiedenis analyseren, zien we hoe de omvang van elk ervan exponentieel is gegroeid, waarbij elke nieuwe balans steeds meer gewicht heeft. Laten we alleen de laatste decennia nemen: we beginnen met de komst van internet, gaan verder met smartphones, raken aan machine learning en belanden bij kunstmatige intelligentie.

AI: tussen mythe en werkelijkheid

Er is altijd een mythe in de collectieve verbeelding telkens wanneer we het hebben over AI (Artificial Intelligence). Sommigen van ons denken aan Terminator, anderen aan legers van androïden, weer anderen aan humanoïden zoals Super Vicky (ja, zo oud ben ik). In werkelijkheid, zoals uitgelegd in een keynote van Rose Luckin (Professor of Learner Centred Design aan het UCL Knowledge Lab), bestaat AI al vele jaren.

Het jaar 2022, het jaar van de publicatie van ChatGPT, heeft de spelregels veranderd. De infrastructuren zijn veranderd en, nog beslissender, de verwerkingsprocessen van de zogenaamde kunstmatige intelligenties.

Van traditionele algoritmen naar Large Language Models

Simpel gezegd, kun je de moderne AI zien als een evolutie van machine learning. Machine learning betekent dat een computer wordt geprogrammeerd met datasets om terugkerende taken te automatiseren. Denk aan spamfilters voor e-mails: een algoritme leert bepaalde woorden of patronen herkennen en markeert e-mails als spam.

Maar waar machine learning altijd afhankelijk was van menselijke input, hebben Large Language Models zoals ChatGPT het speelveld veranderd. Dankzij natuurlijke taalverwerking kunnen we nu communiceren met AI zoals we dat met mensen zouden doen.

Neurale netwerken en Deep Learning: een revolutionaire stap

De komst van Large Language Models (LLM) heeft de spelregels compleet veranderd. Dankzij natuurlijke taalverwerking is het nu mogelijk om niet alleen instructies te geven aan een computer, maar er ook mee te communiceren alsof je met een echt persoon praat. Dit maakt de interactie intuïtiever en toegankelijker dan ooit tevoren.

Maar het stopt niet bij taal. Zoals eerder gezegd, zodra een nieuwe weg is ingeslagen, versnelt de evolutie exponentieel. Met de publicatie van ChatGPT zijn we niet langer afhankelijk van traditionele algoritmen: we zijn overgestapt op neurale netwerken, een technologie die de manier waarop machines leren fundamenteel heeft getransformeerd.

In 2024 ontvingen John Hopfield en Geoffrey Hinton de Nobelprijs voor Natuurkunde voor hun werk aan neurale netwerken. Deze systemen, geïnspireerd op het menselijke brein, maken Deep Learning mogelijk: een proces waarin AI zelfstandig leert door complexe verbanden te leggen, vergelijkbaar met hoe menselijke hersenen werken.

elementen die moderne AI vormgevenExperimenten met hersengolven: de AI die gedachten leest

Een van de meest fascinerende voorbeelden die op de BETT werden gepresenteerd, betreft het gebruik van hersengolven om AI-modellen te trainen. Wetenschappers van de Universiteit van Osaka hebben twee complementaire AI-modellen gecreëerd om beelden die door patiënten werden gezien, te decoderen met een nauwkeurigheid van 80%.

•Eerste model: Het analyseerde de hersengolven die werden gegenereerd door vier patiënten terwijl ze 10.000 afbeeldingen van mensen, landschappen en objecten bekeken.

•Tweede model: Het koppelde de gegenereerde hersengolven aan beschrijvingen van dezelfde afbeeldingen.

De twee modellen werkten vervolgens samen: de ene genereerde een beeld op basis van het perspectief en de lay-out van het origineel, de andere koppelde het beeld aan de bijbehorende beschrijving.

experiment AI Osaka UniversityVergelijkbare vooruitgangen zijn toegepast op muziek. In 2023 reconstrueerden wetenschappers delen van Another Brick in the Wall van Pink Floyd met behulp van de hersengolven van patiënten die naar het nummer luisterden. Het resultaat is verrassend en hier te beluisteren:

AI en humanoïde robots: het Figure 01-project

Het hoogtepunt van alles wat ik heb gezien en geleerd op de BETT was het experiment van Figure, een bedrijf van humanoïde robots, samen met OpenAI. Dit project toonde tastbaar aan wat het betekent om te interageren met een kunstmatige intelligentie die in staat is om cognitieve en fysieke vaardigheden te combineren.

In de gepresenteerde video interageert een man met een robot die betrokken is bij cognitieve activiteiten, zoals het beantwoorden van complexe vragen, en fysieke activiteiten, zoals het uitvoeren van gevraagde taken. Het was alsof ik de toekomst voor mijn ogen zag materialiseren.

Met meer vragen dan antwoorden naar huis

Alles wat ik hierboven heb beschreven, is in slechts twee jaar tijd gebeurd. De implicaties zijn enorm en zullen de samenleving op ongekende wijze transformeren.

Sam Altman, oprichter van OpenAI, voorspelt een toekomst waarin menselijke arbeid niet langer nodig is. Een universeel basisinkomen, een idee dat ook door Elon Musk wordt ondersteund, zou werkelijkheid kunnen worden. Dit zou mensen in staat stellen zich te richten op creativiteit en soft skills.

Het klinkt als een utopie, maar…

Wat zal de menselijke prijs zijn van deze revolutie? Als AI repetitieve én creatieve taken kan automatiseren (zoals in dit project van het National Youth Theater), wat blijft er dan over van de menselijke essentie? Wat zal een acceptabele en gedeelde ethiek zijn?

De grote vragen voor ons allemaal

Na 40 kilometer te hebben gewandeld in twee dagen, kwam ik thuis. Mijn zoon lag al te slapen. Mijn dochter lag tevreden in haar wieg. Maar de vragen bleven komen:

1.Hoe bereiden we onze kinderen voor?

2.Welke waarden moeten we behouden en welke moeten we “updaten” om relevant te blijven?

3.Hoe kunnen we machines onderwijzen zonder ons eigen leren te verwaarlozen?

4.Welke ethische compromissen maken we ongemerkt wanneer we beslissingen delegeren aan algoritmes?

5.Wat blijft er over van authenticiteit in creativiteit wanneer alles kan worden gesimuleerd?

6.Hoe kunnen we het mysterie van het mens-zijn behouden in een wereld die ons probeert te reduceren tot data?

7.In hoeverre laat ik technologie mijn manier van denken en leven vormen?

8.Wie word ik door de keuzes die ik elke dag maak?

9.Wie ben ik?

10.Wie ben jij?

 

keuzes en consequenties van AI

14 jan 2025
The Polymath Quest 🇳🇱 Permalink
libri su una scrivania classica

Herlees, Begrijp, Transformeer: De Essentie van Diep Lezen

januari 14, 2025

De Kunst van Diep Lezen: Van Bladzijde tot Transformatie

Heb je ooit een boek gelezen waarvan je dacht dat het je voor altijd zou bijblijven, om je na een paar weken te realiseren dat je er bijna niets meer van weet? We leven in een tijdperk waarin we oppervlakkige en snelle inhoud consumeren en zelfs de meest betekenisvolle boeken vergeten. Maar waarom gebeurt dit? En, nog belangrijker, hoe kunnen we dit voorkomen?

Het probleem: we lezen te snel

Lezen is een snelheidsoefening geworden in plaats van een oefening in diepgang. We verslinden boeken zoals we video’s of social media posts consumeren: snel en zonder erbij stil te staan. Dit laat ons gefrustreerd achter, omdat wat we lezen uit onze herinnering wegglijdt. We vergeten niet alleen de details, maar het voelt vaak alsof we helemaal niet hebben gelezen.

Dit probleem speelt vooral bij literatuur en poëzie. Literatuur vraagt om begrip en emotie, terwijl poëzie leeft van nuance en context. Poëzie haastig lezen is alsof je een schilderij in het donker bekijkt.

We leven in een cultuur die snelheid en productiviteit viert. We denken dat snel lezen ons slimmer, efficiënter en “bij de tijd” maakt. Maar dit tempo is een illusie. Het is een kunstmatige constructie, gevoed door social media, die reflectie devalueert en oppervlakkigheid beloont.

 

De oplossing: Deep Reading

De oplossing voor dit probleem heet Deep Reading (Diep Lezen). Dit is een aanpak die het paradigma van snel lezen omdraait: door langzaam te lezen en boeken meerdere keren te herlezen, kun je ze transformeren tot ervaringen die blijvend impact maken. Met Diep Lezen blijft wat je leest niet slechts kennis; het wordt een deel van wie je bent.

De gouden regel? Herlezen. Elke herlezing is als een reis door een bekend landschap: je ziet details die je eerder over het hoofd zag, ontdekt nieuwe verbindingen en ervaart diepere emoties.

Zoals McEvoy zegt: “Reading is re-reading.” Elk boek bevat schatten die alleen zichtbaar worden voor wie geduld heeft.

De voordelen van Deep Reading

Diep Lezen is meer dan alleen een manier om boeken beter te onthouden. Het is een cadeau aan jezelf. Elk boek dat je langzaam leest, wordt een spiegel van je gedachten en emoties, een foto van wie je bent op dat moment.

Maar er is meer. Het opschrijven van je gedachten over boeken laat je een unieke erfenis na. Je aantekeningen, ideeën en emoties worden een intellectueel en emotioneel dagboek. Een geschenk aan wie na jou komt.

Hoe begin je met Diep Lezen?

aantekeningen maken bij het lezen van een boekWil je Diep Lezen proberen? Hier is hoe je kunt beginnen:

1. Kies een belangrijk boek

Het maakt niet uit of het lang of kort is: kies iets dat je raakt. Ik begon met _Oorlog en Vrede_ van Tolstoj, een immens werk dat me een jaar lang zal bezighouden.

2. Herlees altijd

Lees het boek eerst om te begrijpen wat er gebeurt. Herlees het daarna, met focus op details, emoties en verbindingen. Elke herlezing geeft je iets nieuws.

3. Schrijf op

Houd een notitieboekje bij de hand en schrijf je gevoelens op. Je hoeft geen perfecte zinnen te schrijven: steekwoorden, gedachten en intuïties zijn genoeg. Het is als het maken van een foto van je geest.

De vier fasen van Deep Reading

Volgens Mortimer Adler zijn er vier niveaus van lezen. Hier is hoe je ze kunt toepassen bij Deep Reading:

1. Elementair lezen

Lees om te begrijpen wat er gebeurt. Wie zijn de personages? Wat is het plot? Dit is het eenvoudigste niveau.

2. Relaties vastleggen

Herlees om de verbanden tussen gebeurtenissen, personages en ideeën te zien. Let op de keuzes van de auteur: waarom wordt een scène op een bepaalde manier beschreven?

3. Metacognitie

Focus op de effecten die de tekst op je heeft. Wat voel je? Waarom? Dit is de fase waarin je begint na te denken over je eigen emoties.

4. Syntopisch lezen

Vergelijk wat je hebt gelezen met andere werken of ervaringen. Herinnert de tekst je aan iets anders? Hoe hangt het samen met andere boeken of ideeën?

De kracht van herlezen

Toen ik begon met Deep Reading, worstelde ik met een stem in mijn hoofd die zich verzette:

“Wil je echt hetzelfde hoofdstuk opnieuw lezen? Weet je hoeveel tijd het kost om dit boek af te maken?”

Dit verzet is een weerspiegeling van een wereld die ons aanmoedigt te haasten en alles te consumeren zonder ervan te genieten. Maar snel lezen maakt ons niet beter of slimmer. Diep Lezen is het tegenovergestelde: het is een daad van rebellie tegen oppervlakkigheid, een manier om de geest te trainen om stil te staan, te observeren en te reflecteren.

Kiezen om te vertragen betekent niet tijd verspillen, maar tijd gebruiken om iets blijvends te creëren. Elke herlezing is een stap naar diepgang, een kans om nieuwe details, emoties en verbindingen te ontdekken. Het is zo dat boeken metgezellen worden, instrumenten om jezelf en de wereld beter te leren kennen.

Deep Reading: een geschenk aan jezelf

Diep Lezen is veel meer dan een techniek: het is een uitnodiging om aandachtiger te leven. Het is een geschenk aan jezelf, omdat het je in staat stelt het plezier van traagheid, ontdekking en reflectie te herontdekken.

Wanneer je een boek herleest, herlees je ook jezelf. De pagina’s voor je worden spiegels van je gedachten, emoties en persoonlijke groei. Elke notitie, elke intuïtie is een fragment van jouw verhaal, een erfenis die je niet alleen aan anderen achterlaat, maar vooral aan jezelf.

Actiepunt: Begin met een boek dat je raakt. Pas de technieken van Diep Lezen toe en ontdek hoe boeken niet gemaakt zijn om te worden vergeten, maar om je te transformeren.

14 jan 2025
The Polymath Quest 🇳🇱 Permalink
prendere appunti per costruire la propria conoscenza

Effectief Lezen: Lees als een Bouwer

januari 14, 2025

Als je deze effectieve leestechnieken toepast, wordt elk boek een kans om persoonlijk te groeien en je kennis te verdiepen.

Voor velen is lezen een passieve bezigheid, een soort “absorptie van informatie” zonder een duidelijk doel. Maar lezen kan een bewuste daad worden, zoals het werk van een bouwer die, steen voor steen, een stevig en duurzaam gebouw opricht.

Lezen als een bouwer betekent dat je zorgvuldig de belangrijkste ideeën en concepten selecteert en deze integreert in een samenhangende structuur. Elk boek, elk hoofdstuk, elke pagina is ruw materiaal dat je kunt bewerken en opnemen in je mentale archief.

Benieuwd hoe je van lezen een betekenisvolle ervaring kunt maken? Ontdek de kracht van Deep Reading en pas een gestructureerde aanpak toe die je helpt om kennis op te bouwen.

Hoe je effectief kunt lezen: De Driefasenmethode om Kennis te Bouwen

Net zoals een architect zijn bronnen selecteert en zijn visie ontwerpt, kun jij een methode toepassen om lezen te transformeren in een instrument voor persoonlijke groei. De drie fasen die Mortimer Adler beschrijft in How to Read a Book zijn een perfect voorbeeld van dit proces.

Fase 1: Oppervlakkig Lezen (Skimmen)

Oppervlakkig lezen is alsof je de bouwplaats voorbereidt: je verkent het terrein, analyseert de mogelijkheden en besluit waar je je middelen wilt concentreren. Je hoeft niet meteen alles te lezen, maar richt je op een overzicht.

  1. Inhoudsopgave en samenvatting: Raadpleeg de inhoudsopgave en noteer de pagina’s die de interessantste onderwerpen behandelen. Als een thema veel pagina’s in beslag neemt, is dat waarschijnlijk een kernonderwerp.
  2. Inleiding: Lees de inleiding om te begrijpen wat de intenties van de auteur zijn en in welke context het boek zich bevindt.
  3. Structuur (TOC): Bekijk hoe het boek is georganiseerd en stel een mentale kaart op van de belangrijkste onderwerpen.

Wil je je reflecties goed organiseren? Gebruik dan een Reading Journal, een ideaal hulpmiddel om ideeën en connecties vast te leggen tijdens het lezen.

Deze fase helpt je om je lezing te plannen en de belangrijkste punten te identificeren waarop je je wilt concentreren, net zoals een bouwer de beste materialen kiest voor zijn project.

Fase 2: Analytisch Lezen

Analytisch lezen is de kern van het proces. Hier begin je echt te bouwen door aandacht te besteden aan details en de verbanden tussen ideeën.

  1. Lees selectief: Focus op de pagina’s die je hebt gemarkeerd in de vorige fase. Wees niet bang om minder relevante delen over te slaan.
  2. Volg de ontwikkeling van concepten: Analyseer hoe de auteur de ideeën aan elkaar koppelt. Noteer ontdekkingen en passages die met jou resoneren.
  3. Lees met intentie opnieuw: Keer terug naar de kernsecties om dieper te graven en details te verduidelijken.

Deze fase is alsof je de bouwstenen op hun plaats zet: alles begint vorm te krijgen en elke component draagt bij aan de stabiliteit van de structuur.

Fase 3: Syntopisch Lezen

Syntopisch lezen is het voltooide werk. Hier vergelijk je ideeën en perspectieven uit meerdere boeken om een uniek kennissysteem te creëren.

  1. Vergelijk verschillende bronnen: Identificeer terugkerende of tegenstrijdige thema’s tussen verschillende boeken.
  2. Creëer persoonlijke connecties: Gebruik de informatie om je kritische denken te verrijken en nieuwe perspectieven te ontwikkelen.

Lees als een Bouwer: Van Ruw Materiaal tot Voltooid Werk

Effectief lezen is geen passieve handeling, maar een creatieve daad. Elk boek is een bouwsteen, elke idee een hoeksteen die kan bijdragen aan jouw “architectuur van kennis”. Maar zoals elke goede bouwer, is het essentieel om alleen de beste materialen te selecteren, het overbodige weg te laten en je te concentreren op wat waarde toevoegt.

Het resultaat? Een stevig en samenhangend mentaal archief dat nieuwe ideeën en verbindingen ondersteunt.

Conclusie: Lees Effectief en Bouw aan Je Kennis

Lezen als een bouwer stelt je in staat om elk boek te transformeren in een fundamenteel onderdeel van je persoonlijke groei. Het gaat er niet om hoeveel boeken je leest, maar om hoe je deze effectieve leestechnieken gebruikt om een kennissysteem te bouwen dat jouw uniciteit weerspiegelt.

Nu is het jouw beurt: pak het volgende boek dat je wilt lezen en begin te bouwen door deze leestechnieken toe te passen. Je zult ontdekken dat elke pagina een kans biedt om je ideeën vorm te geven en jouw architectuur van kennis te realiseren.

30 dec 2024
The Polymath Quest 🇳🇱 Permalink

2024: Lessen in Tijd, Groei en Het Begin van The Polymath Quest

december 30, 2024

2024 was een vreemd jaar. Soms vloog de tijd, soms kroop het voorbij, alsof de tijd zelf niet wist welk tempo te kiezen. Het was een bijzonder hoofdstuk in mijn leven, een stukje van de grotere puzzel die ik met zorg en intentie probeer te bouwen.

Het verlies van mijn moeder confronteerde me met een harde waarheid: Tijd is de enige constante die betekenis kan geven aan, of juist ontnemen van, ons leven. Iedereen is vrij om zijn tijd naar eigen inzicht te gebruiken, dat is duidelijk. Maar ik voelde de dringende noodzaak om opnieuw te evalueren hoe ik mijn tijd besteedde.

“At the end of your life, looking back, whatever compelled your attention from moment to moment is simply what your life will have been.”
Oliver Burkeman

Elke ochtend stond ik vroeg op, nog voordat de zon opkwam, met een pen in mijn hand en een kop koffie naast me. Ik schreef niet om perfectie na te streven, maar om te begrijpen, om een kaart te tekenen van wat er binnen en buiten mij gebeurde. Het was een oefening in traagheid in een wereld die constant haast heeft, een bewuste daad van zorg voor mezelf.

Deze gewoonte overleefde niet alleen de chaos van het dagelijks leven, maar werd het hart van mijn persoonlijke groeisysteem. Schrijven gaf vorm aan de vragen, twijfels en inzichten die me dit jaar vergezelden. Het journaling-proces heeft zich verweven met het project dat ik vandaag aankondig: The Polymath Quest.

2024: Een Jaar van Verbindingen

Ik heb gerend, gezwommen en gefietst. Niet om ergens te komen, maar om die dunne grens te verkennen tussen inspanning en lichtheid, tussen discipline en vrijheid. Elke training was een stille dialoog tussen lichaam en geest, een manier om mijn gedachten te ordenen.

Tegelijkertijd bleef ik bouwen aan mijn tweede brein, een systeem om alles wat ik leer te bewaren en met elkaar te verbinden. Elke notitie, elk idee, elke reflectie werd een stukje van een grotere puzzel. Ik wist niet altijd waar het me naartoe zou leiden, maar elke kleine ontdekking voelde als een overwinning.

In de komende weken zal ik mijn routine en technieken delen, hopend dat ze jou kunnen inspireren.

Een Brug tussen Verleden en Toekomst

Een bijzonder betekenisvol moment in 2024 was de geboorte van onze tweede dochter. Voor haar, voor onze eerste zoon en voor mijn vrouw schreef ik elke dag. Kleine fragmenten van ons leven die we misschien ooit samen zullen lezen. Die momenten hebben me geleerd hoe waardevol het is om te vertragen, te observeren en echt aanwezig te zijn.

The Polymath Quest: Een Nieuw Begin

Uit al deze verbindingen is The Polymath Quest geboren, het project dat ik vandaag aankondig en dat mijn 2025 zal vormgeven. Dit pad is niet alleen een uitnodiging om meerdere disciplines te verkennen, maar ook een manier om beter te leren denken, beter te leven en diepgaande verbindingen te creëren tussen ideeën, ervaringen en kennis.

The Polymath Quest is geen rigide systeem, maar een filosofie: een uitnodiging om te vertragen, te reflecteren en iets unieks en persoonlijks te bouwen. Het is een reis die begint met een eenvoudige maar krachtige vraag:

Hoe kunnen we onze nieuwsgierigheid vormgeven en gebruiken om meer richting en betekenis aan ons leven te geven, terwijl we onszelf dagelijks blijven verbeteren?

Vooruitblik naar de Toekomst

Terwijl 2024 ten einde loopt, realiseer ik me dat ik niet alle antwoorden heb. En dat vind ik juist het mooie.

2025 wordt het jaar van de vragen.

Ik zal me concentreren op de reis, in plaats van zo snel mogelijk de antwoorden te zoeken. Ik wil niet langer mijn aandacht verliezen aan afleidingen of materiaal van lage kwaliteit. Dat gaat ten koste van de kwaliteit van mijn gedachten en dus van mijn leven.

2025 begint met een heldere visie en de wens om deze reis met jou te delen. In de komende maanden zal ik artikelen, reflecties en praktische tools publiceren om jou te helpen jouw persoonlijke groeisysteem te bouwen, je nieuwsgierigheid te cultiveren en de verbindingen te ontdekken tussen alles wat je liefhebt.

Een Uitnodiging om te Vertragen

Als er één ding is dat ik dit jaar heb geleerd, dan is het dit: **de reis is altijd de moeite waard, zelfs als de bestemming nog niet duidelijk is.** Het echte cadeau is niet het bereiken van het eindpunt, maar ontdekken wie je wordt onderweg.

Daarom nodig ik je uit om hetzelfde te doen. Neem een moment om na te denken over jouw jaar. Wat heb je geleerd? Welke verbindingen heb je gemaakt? Welke vragen neem je mee naar 2025?

 

Gelukkig nieuwjaar.

En een goede reis.

17 nov 2024
MoreTHOUGHTS Permalink
pas geboren baby

Onder de Asgrauwe Maan: De Geboorte van Mijn Dochter

november 17, 2024

De nacht toen je werd geboren

Er was een prachtige maan toen je werd geboren, mijn liefste.

Alsof het een boodschap was, een herinnering, bewonderden we haar op de terugweg naar huis. Ze was zo groot, zo majestueus dat ik me klein voelde, maar groot van liefde en dankbaarheid.

Je kwam op 25 oktober om 22:03 ter wereld, in kamer 8 van het ziekenhuis in Deventer. Een serene nacht, fris, maar nog niet zo koud als je had kunnen verwachten.

De eerste tekenen

Alles begon in de namiddag, rond 18:00 uur. Mama zei dat het een beetje begon te rommelen in haar buik. Sensaties die ze niet helemaal kon plaatsen in vergelijking met de afgelopen weken. Ik was meteen alert, denkend aan hoe het ging met je broer Alexander.

We waren aan het eten en begonnen meteen na te denken over wat het beste zou zijn om met je broer te doen.

We belden Marlijn om het te bespreken. Zij had aangeboden ons te helpen door op Alexander te passen als jij zou komen. Aangezien de avond naderde, wilden we weten wat het beste was om te doen, omdat het bleef rommelen in mama’s buik.

We belden ook de verloskundige om advies te vragen. Ze vertelde ons dat we moesten afwachten en kijken of de weeën echt op gang zouden komen. We moesten haar opnieuw bellen als ze regelmatig elke 5 minuten kwamen. Om te voorkomen dat Marlijn, Lucas en Alexander een gebroken nacht zouden hebben, besloten we je broer meteen naar hun huis te brengen voor de nacht.

Op weg naar het ziekenhuis

Om 19:30 maakte ik hem klaar voor de nacht, en in plaats van de trap op te gaan, ging ik naar buiten met hem in mijn armen. Je had zijn verbaasde uitdrukking moeten zien, niet begrijpend wat er gebeurde.

Lucas ontving ons en we gingen rechtstreeks naar de slaapkamer die ze voor hem hadden klaargemaakt. Na wat knuffels legde ik hem neer en ging terug naar huis. Ik wilde niet te lang bij je moeder vandaan blijven. Ik ging weg terwijl hij een beetje huilde, maar ik had volledig vertrouwen in Lucas. Ik wist dat hij het goed zou opvangen, en dat deed hij ook. Toen ik thuiskwam, kreeg ik een bericht van hem: Alex was in slaap gevallen.

Ondertussen had mama de verloskundige gesproken, die onderweg was. De weeën waren zeer snel in intensiteit en kracht toegenomen. Toen ze aankwam, onderzocht ze mama. Ik pakte onze koffers en laadde ze in de auto.

Ik ging Truus uit laten, we wisten niet hoe lang we weg zouden blijven. Ik vroeg toestemming aan de verloskundige en ging. Het was avond aan het worden, en ik liep met onze teckel, verloren in de verwarring van die momenten.

Binnenkort zouden we je ontmoeten. Je zou komen, na 9 maanden wachten. 40 weken en 4 dagen, om precies te zijn.

De wandeling was erg kort. Toen ik terugkwam, vroeg de verloskundige ons om ons klaar te maken om naar het ziekenhuis te gaan. Als we wilden dat je in bad geboren zou worden, moesten we op tijd komen om alles voor te bereiden. De verloskundige had al de kamer en het bad gereserveerd. Zoals altijd in zulke momenten, werd ik nuchter en efficiënt.

De auto was al klaar met de bagage. Ik ging hem halen en parkeerde hem voor de voordeur met het passagiersportier open, klaar om mama te ontvangen. Het was inmiddels donker geworden.

Tijdens de rit naar het ziekenhuis, toen je broer werd geboren, belde ik je grootvader. Deze keer belde je moeder je tante Anita. Het was goed dat ze dat deed. In de afgelopen maanden waren er nooit zoveel rode verkeerslichten geweest. Ze kon zich afleiden, hoewel ik soms voor haar moest praten, gezien de intensiteit van de weeën.

Het magische moment: je Geboorte

Bij aankomst in het ziekenhuis parkeerde ik voor de draaideur en rende om een rolstoel te halen. Het was 21:20. De verloskundige, die voor ons reed, bood aan om mama naar de afdeling te brengen terwijl ik de koffers haalde. Ik was zo snel dat ik te voet op de afdeling aankwam terwijl zij uit de lift kwamen.

We gingen naar de kamer. Het was warm en gastvrij. Een brok in mijn keel kwam op, denkend dat dat de plek zou zijn waar we je zouden ontmoeten. Maar er was geen tijd te verliezen. Het bad moest gevuld worden en de rest moest georganiseerd worden.

Ik hielp je moeder zich comfortabel te maken, terwijl de verloskundige met ervaren handen het mechanisme in werking stelde om het water in het bad te pompen op de juiste temperatuur.

De weeën namen nog toe. Elke golf was sterker dan de vorige. Mama ging het bad in toen het halfvol was. Het was 21:38. Alsof ze groen licht hadden gekregen, namen de weeën nog verder toe. Ik nam iets dat leek op een klein tafeltje en plaatste het achter het bad, zodat ik je moeder kon omhelzen en haar kon ondersteunen.

Ik voelde me zo klein, zo diep dankbaar om dat moment van magie te beleven. Want dat is waar het om ging, Maxime, magie.

Ik zag het lichaam van je moeder veranderen en zich voorbereiden om jou te ontvangen. Ik zag voor de tweede keer de kracht van de Natuur, het wonder dat alleen een vrouw kan verrichten. Terwijl ik haar kuste en haar voorhoofd afveegde, voelde ik in mijn hart dat ik haar voor altijd dankbaar zou zijn dat ze me twee keer vader had gemaakt.

Ik voelde dat er geen sterkere band kan zijn dan wat ik op dat moment voelde. Ik dacht terug aan hoe we elkaar hadden leren kennen. Ik zag momenten uit ons verhaal opnieuw. Niet de romantische momenten die je zou verwachten. Ik dacht aan een herfstavond een paar jaar geleden, toen we om 19:00 uur naar buiten gingen om een iPad te kopen. De winkels sloten om 20:00 uur. We brachten de rest van de avond door, blij als twee kinderen op kerstochtend. Ik zag haar weer in Keulen, toen ze tweeënhalf uur reed met onze teckel om me op te halen toen ik terugkwam uit Italië.

Gewone momenten, Maxime. Momenten van echt leven, dat ik al acht jaar het voorrecht heb te delen met je moeder.

Om 21:55 begonnen de laatste weeën. Je moeder ging ermee om als een ervaren vechter. Nadat ze de weeën met voorbeeldige kracht had doorstaan, besloot ze eenvoudigweg dat het genoeg was, het was tijd om jou ter wereld te brengen. Weer die blik in haar ogen, weer die plotselinge verandering in energie. De kamer vulde zich met magie; ik kon het bijna zien.

Je moeder maakte zich klaar, greep de handgrepen van het bad, en ik hield haar vast. Het was 22:02. “Goed gedaan, Carolien,” zei de verloskundige, “ga zo door.” En je moeder deed dat.

Nog een keer persen, en ik zag je komen.

“Help haar,” zei de verloskundige, terwijl ze dichterbij kwam. Je moeder ving je op, ontspande zich en legde je op haar buik. Het was 22:03. Jij, met je grote zwarte ogen, keek om je heen, verrast maar niet te veel. Je huilde kort en begon toen om je heen te kijken, alsof je probeerde te begrijpen wat er was gebeurd.

Ik omhelsde je moeder en kuste haar ontroerd. Mijn hart stond op het punt te exploderen.

We namen de tijd om van dat moment te genieten. Zoals je zult leren, is het juist de bittere nasmaak van de uniekheid van de Tijd die voorbijgaat, die het magisch maakt. Wanneer je geconfronteerd wordt met zo’n groot geluk, ben je bereid om ook de gedachte te omarmen dat alles op een dag zal eindigen. We hadden zo lang op je gewacht, en dat moment was net gekomen en alweer verdwenen. Het enige wat we konden doen, was de Tijd vertragen en hem vragen even te wachten.

Dat vond je helemaal niet erg. Mama liet je een beetje zwemmen. Om je warm te houden, maakte de verloskundige een handdoek nat en legde die op je.

De eerste ogenblikken samen

Om 22:47 hield ik je voor het eerst in mijn armen. Mama moest het bad uit en jij moest worden afgedroogd en onderzocht door de verloskundige. Ik ging zitten op de stoel, zonder shirt. Ik hield je in mijn armen en legde je op mijn borst om je warm te houden.

Mijn liefste, als ik de woorden zou weten om deze metafoor van mijn liefde voor jou te versterken, zou ik ze hierop schrijven.

Zodra ik je op mijn borst legde, kalmeerde je en voelde ik je ontspannen. Je krulde je helemaal op, en net zoals ik deed met je broer, begon ik meteen geheime woorden in je oor te fluisteren. Ik heb ze in je hart gegrift; je zult ze op een dag vinden, daar ben ik zeker van.

Wat een bijzondere emotie was het om je vast te houden, je op mij te voelen. Tot kort daarvoor konden we je alleen maar voorstellen. Nu zag ik je, opgerold, met je grote ogen die om je heen keken.

Terwijl de verloskundige mama hielp en ik verloren was in jouw grote ogen, werden we allebei afgeleid door twee zwarte stipjes die leken te naderen telkens als we naar hen keken. Ze kwamen tot boven het bed van mama. Het waren… twee lieveheersbeestjes. Nog voordat ik het doorhad, sloot mijn keel zich en vulden mijn ogen zich met tranen. “Natuurlijk zouden jouw oma’s dit moment niet missen,” dacht ik.

De verloskundige onderzocht en mat je. 3036 gram en 50 centimeter lang.

Je zult het ontdekken terwijl je opgroeit, maar ik vertel het je alvast: je moeder is een Kracht van de Natuur. Tweeënhalf uur na de bevalling stond ze al weer op haar benen. De verpleegkundigen waren het eens met de verloskundige: we mochten naar huis, alles was perfect.

Ze at een broodje, nam een douche en begon zich klaar te maken om het ziekenhuis te verlaten.

Ik liep een paar keer heen en weer om het autostoeltje te halen en de koffers weg te brengen.

Samen onderweg naar huis

En zo reden we om 01:30 ’s nachts naar huis. Ik, jij en je moeder.

Toen zagen we die prachtige maan. Daar stond ze, hoog aan de hemel. We konden niet anders dan naar haar kijken.

De 25ste oktober was de eerste dag van de Asgrauwe Maan. In deze fase is een dunne maansikkel direct zichtbaar. Ook de rest van de maan is zichtbaar, maar van een lichtgrijze kleur, die doet denken aan as. Vandaar de naam. Dit is mogelijk dankzij de reflectie van het zonlicht op de aarde.

Ik hou ervan ons leven samen zo voor te stellen: jij, een groeiende maan. In het begin zul je onze ondersteuning nodig hebben om compleet te zijn. Wij zullen niets anders doen dan jou de liefde weerspiegelen die wij op onze beurt hebben ontvangen en ontvangen.

Jij zult groeien, tot je een Volle Maan wordt. Wij zullen ons terugtrekken om je te laten stralen, om later weer bij je te komen om je aan te vullen in je volwassen leven, in welke vorm dan ook.

Wie weet, misschien kun je tegen die tijd de woorden lezen die ik op je hart heb geschreven toen ik je op mijn borst nam.

Welkom bij ons, mijn liefste.

Met liefde,

Papa