More Blog.

MoreDrums, MoreThoughts, MoreSport.

Everything is more!
Read Blog Latest Post
22 apr 2025
The Polymath Quest 🇳🇱 Permalink
notitieboek om te beschrijven wat je net hebt gedaan en wat je nu gaat doen.

Interstitial Journaling: Een Strategie voor Meer Focus en Productiviteit

april 22, 2025

Hoe Interstitial Journaling Mijn Focus en Productiviteit Verhoogt

Elke dag wisselen we constant van taak: een project afronden en een nieuw starten, een telefoongesprek beëindigen en een e-mail openen, een taak voltooien en ons voorbereiden op de volgende. In deze overgangsmomenten nemen we vaak de “mentale last” mee van wat we net hebben gedaan, waardoor het lastig wordt om ons volledig te concentreren op wat daarna komt.

Hier komt Interstitial Journaling om de hoek kijken: een eenvoudige maar krachtige techniek die mij heeft geholpen mijn productiviteit te optimaliseren en mijn focus te behouden tijdens dagelijkse overgangen. In dit artikel deel ik hoe ik deze techniek gebruik, geïntegreerd in mijn journaling met Obsidian, om mijn geest leeg te maken, bewustzijn te verbeteren en uitstelgedrag te verminderen.

Wat is Interstitial Journaling?

 Oorspronkelijk voorgesteld door Tony Stubblebine en verder uitgewerkt door Ness Labs, houdt Interstitial Journaling in dat je bij elke overgang tussen activiteiten korte notities maakt. Het proces bestaat uit het beantwoorden van eenvoudige vragen zoals:

• Wat heb ik net gedaan?

• Hoe voel ik me over het resultaat?

• Wat ga ik nu doen?

• Wat zijn mijn verwachtingen?

  Door deze reflecties op te schrijven, maak je je geest letterlijk leeg, zodat je de vorige taak kunt afsluiten en met helderheid en intentie aan de volgende kunt beginnen.

Waarom Interstitial Journaling Praktiseren?

1. Je geest leegmaken

Elke taak die we uitvoeren, laat een “cognitieve rest” achter, die ons vermogen om ons te concentreren op de volgende taak kan beïnvloeden. Door te noteren wat je hebt gedaan, verminder je deze mentale last.

2. Uitstelgedrag verminderen

Door bij te houden wat je doet en hoe je je voelt, word je je bewuster van wrijvingen of blokkades die tot uitstel kunnen leiden. Het is veel eenvoudiger om moeilijkheden aan te pakken wanneer ze duidelijk in kaart zijn gebracht.

3. Productiviteit verbeteren

  Bewust van de ene taak naar de andere overgaan, vermindert de overgangstijd en verhoogt de effectiviteit. Je doet niet alleen meer, maar je doet het ook beter.

4. Bewustzijn cultiveren

Reflecteren op wat je hebt gedaan en wat je gaat doen, stelt je in staat om je dagen met meer intentie te leven en te voorkomen dat je in een automatische piloot-stand werkt.

Hoe Ik Interstitial Journaling Gebruik in Mijn Routine

Ik heb deze praktijk geïntegreerd in mijn dagelijkse journaling met Obsidian, aangepast aan mijn workflow. Zo werkt het:

1. Een Template Gebruiken

Ik heb een specifiek template gemaakt dat ik eenvoudig kan toevoegen aan mijn Daily Notes in Obsidian. Het template bevat gestructureerde vragen om mijn reflectie te begeleiden:

• [Tijd]: Welke activiteit heb ik net afgerond?

• [Resultaat]: Hoe voel ik me over wat ik heb gedaan?

• [Volgende activiteit]: Wat ga ik nu doen en wat verwacht ik ervan?

Het template maakt het proces snel en herhaalbaar, zonder onnodige frictie.

2. Gedetailleerde Aantekeningen

Elke keer dat ik een taak afrond, maak ik een korte notitie:

• Wat ik heb gedaan: Een samenvatting van de voltooide taak.

• Hoe ik me voel: Een reflectie op het resultaat of eventuele moeilijkheden.

• Volgende stappen: Een opsomming van wat ik moet doen, met acties omgezet in afvinkvakjes (gebruik makend van Markdown).

3. Pauzes Monitoren

Een cruciaal onderdeel van Interstitial Journaling is het ook noteren van wanneer en waarom je pauzes neemt. Dit lijkt misschien triviaal, maar het bijhouden van je pauzes helpt om te begrijpen of ze nodig zijn of voortkomen uit uitstelgedrag.

Voorbeeld:

• Tijd: 15:30

• Vorige activiteit: Brainstormen voor een artikel.

• Reden van pauze: Mentale vermoeidheid, koffiepauze van 15 minuten.

Voordelen die Ik Heb Opgemerkt

Na een paar weken consequent Interstitial Journaling, heb ik de volgende verbeteringen opgemerkt:

• Minder mentale ruis: Door op te schrijven wat ik heb gedaan, kan ik taken beter afsluiten en gefocust blijven.

• Hogere productiviteit: De overgang tussen activiteiten is sneller en soepeler geworden.

• Bewustzijn van gewoontes: Het monitoren van pauzes heeft me patronen laten zien die ik eerder niet opmerkte, zoals de behoefte aan frequentere pauzes in de middag.

Tips om te Beginnen

1. Begin eenvoudig: Probeer deze praktijk een week lang, waarbij je alleen de belangrijkste stappen noteert. Je hoeft het niet digitaal te doen; pen en papier werken ook uitstekend!

2. Pas het proces aan: Stem de vragen en het template af op jouw specifieke behoeften.

3. Wees consistent: Zoals bij elke gewoonte, kost Interstitial Journaling tijd om te integreren. Zorg ervoor dat het een vast onderdeel van je dagelijkse routine wordt.

Conclusie: Kleine Praktijk, Grote Impact

Interstitial Journaling lijkt misschien een simpele activiteit, maar het heeft een verrassend groot effect op productiviteit en bewustzijn. Het is een praktijk die niet alleen tijdbeheer optimaliseert, maar ook de manier waarop je je dagen benadert transformeert.

Wil je meer weten over hoe je deze technieken kunt integreren in je journaling? Lees dan mijn artikel over Journaling voor Beginners of ontdek mijn hybride routine van papier en digitaal.

13 apr 2025
The Polymath Quest 🇳🇱 Permalink
Spotify voor Qobuz verlaten

Ik heb Spotify verlaten. Dit is waarom.

april 13, 2025

Sommige keuzes maak je niet op één dag. Ze ontstaan uit een opeenstapeling van signalen, vragen die maandenlang in je hoofd blijven hangen zonder dat je de tijd neemt om ze serieus te nemen. Totdat er iets gebeurt waardoor je er niet meer omheen kunt. Voor mij begon het met boeken.

De koude douche van DRM

Op een dag kreeg ik een mail van Amazon: vanaf 26 februari kun je je gekochte boeken niet meer downloaden. Boeken die ik zelf had gekocht, niet geleend. En toch werd me verteld dat ze alleen nog beschikbaar zouden zijn via hun platform.

Dat was het moment waarop ik ontdekte wat veel mensen nog niet weten: als je een e-book op Amazon koopt, koop je niet het boek zelf. Je koopt een gebruikslicentie. Je mag het niet kopiëren, niet uitlenen, en zelfs niet garanderen dat het hetzelfde blijft. Amazon kan het verwijderen, aanpassen of censureren — en jij kunt daar niets aan doen.

Die ontdekking sloeg in als een bom. Ze namen me geen object af, maar het recht op cultureel eigendom. Die boeken waren een deel van mij. Ze vertelden het verhaal van mijn groei, van mijn innerlijke reis. En nu besefte ik: ze waren nooit écht van mij geweest.

Muziek en de illusie van bezit

Toen kwam de volgende gedachte: als dit met boeken gebeurt, wat dan met muziek?

Als muzikant werd ik opeens bang bij het idee dat ik mijn volledige muziekbeleving had uitbesteed aan een platform als Spotify. Wat als ze morgen de prijs verdubbelen? Of bepaalde albums verwijderen? Wat zou ik dan nog bezitten?

Ik zag mezelf plots als een passieve consument. Iemand die zijn muzikale smaak had overgeleverd aan een algoritme. Geen ontdekking meer, geen aandacht, geen liefde. Alleen fragmenten, eindeloze afspeellijsten, achtergrondgeluid.

Spotify had me afgeleerd om naar een volledig album te luisteren. Ik was het vermogen verloren om me te laten meenemen door een muzikale reis. Net zoals ik eerder met informatie was vastgelopen en een informatiedieet nodig had (zie: “Wat je weet is het resultaat van wat je besluit te negeren”), wist ik ook hier: het moet anders.

Qobuz: een alternatief dat nodig is

Dat alternatief vond ik in Qobuz. Voor velen een onbekende naam, voor mij een bewuste keuze.

Qobuz biedt muziek aan in CD-kwaliteit en hi-res (tot 24-bit, 192 kHz). Maar het allerbelangrijkste: je kunt DRM-vrije albums kopen. Wat je koopt, is echt van jou. Je mag het bewaren, kopiëren, archiveren. Niemand kan eraan komen. Een vrijheid die ik vergeten was.

Maar Qobuz is meer dan een streamingdienst. Het is een cultureel ecosysteem voor muziekliefhebbers:

•Artikelen en recensies van journalisten, musici en experts.

•Themaplaylists samengesteld door mensen, niet door algoritmes.

•Digitale boekjes, historische context, uitleg per album.

•Rubrieken zoals “Essentiële discografieën”, genre-inzichten, nieuwe releases.

Gisteren luisterde ik bijvoorbeeld naar een playlist met nummers die de Beatles afzonderlijk uitbrachten na hun split op 10 april 1970. Elk nummer werd toegelicht. Het voelde als een muzikale reis, niet als vulling van stilte.

Vertragen om meer te horen

Ik stofte mijn Beyerdynamic DT990 Pro af — dezelfde koptelefoon die ik vroeger gebruikte voor mixen en masteren. Ik herbeluisterde albums die ik dacht te kennen. En ik was verbluft. Het leek alsof ik ze voor het eerst hoorde.

Waarom had ik genoegen genomen met minder?

Waarom had ik diepte ingeruild voor gemak?

Sindsdien heb ik mijn gewoontes veranderd. Ik kies één album en luister dat een paar dagen in hoge rotatie. Thuis met mijn open koptelefoon, onderweg met mijn Momentum 4. En als een album me raakt, koop ik het. Via mijn jaarabonnement krijg ik er korting op — een extra stimulans om mijn eigen collectie op te bouwen. Muziek die ik bezit, muziek die ik heb gekozen.

Terug naar het cureren van je eigen cultuur

Ik wil geen willekeurige consument meer zijn. Ik wil een bewuste curator zijn.

Luisteren, niet zappen. Leren, niet alleen horen. Voeding, geen afleiding.

En het mooiste is: deze overstap naar Qobuz is niet zomaar een abonnementswijziging. Het is een volgende stap in mijn bewustwordingsproces. De logische voortzetting van wat ik begonnen ben met mijn informatiedieet, mijn tweede brein, meditatie en journaling.

Een manier om opnieuw te kiezen.

Vandaag weet ik dat geen eigenaar zijn van cultuur gevaarlijk is. Dat niet kiezen wat mijn aandacht krijgt een vorm van zelfverloochening is. En dat er een ander, beter, menselijker alternatief is.

Ik heb mijn keuze gemaakt. En jij?

⸻

Wil je verder lezen?

Deze overstap is maar een fragment van een bredere zoektocht. Een zoektocht naar autonomie, cultuur en innerlijke vrijheid. Misschien zijn deze artikelen ook iets voor jou:

•Wat je weet is het resultaat van wat je besluit te negeren

Over informatiedieet, rust in je hoofd en de kracht van bewust kiezen.

•De kunst van echt luisteren

Waarom deep listening je relatie met muziek én met jezelf kan veranderen.

•Hoe ik mijn tweede brein bouw in Obsidian

Een levend, persoonlijk systeem om te leren, denken en groeien.

  • Share:
06 apr 2025
The Polymath Quest 🇳🇱 Permalink
Gedachten van analogisch tot digitaal

Van Journaling tot een Tweede Brein: Schrijven om Beter te Denken

april 6, 2025

Journalen is zonder twijfel de belangrijkste atelische activiteit die ik in mijn leven heb geïntegreerd sinds ik naar Nederland ben verhuisd. Dag na dag, pagina na pagina, heb ik een soort tijdmachine op papier opgebouwd. Vandaag hoef ik alleen mijn oude notitieboeken door te bladeren om opnieuw in contact te komen met de gedachten, emoties en inzichten die mij op dat moment vormden.

Wil je jouw journalingroutine (lees hier hoe je kunt starten) écht transformeren tot een krachtig middel voor persoonlijke groei? Dan is er één sleutelwoord: herlezen.

Schrijven zonder verwachtingen, puur om je hoofd leeg te maken, is een uitstekend begin. Interstitial journaling, heeft ook mijn productiviteit op een hoger niveau getild. Maar het is pas in de herlezing dat de echte transformatie plaatsvindt. Dan herken je terugkerende patronen, ontdek je denkfouten, corrigeer je je koers, en herbeleef je momenten die anders verloren zouden gaan.

In dit artikel leg ik uit hoe ik mijn handgeschreven journal combineer met een digitaal systeem in Obsidian. Zo heb ik een hybride methode ontwikkeld waarmee ik beter denk, dieper reflecteer en een “tweede brein” opbouw.

Je ontdekt hoe mijn dagelijkse routine werkt, hoe ik belangrijke reflecties selecteer, ze met elkaar verbind en hoe dit proces mijn manier van denken en groeien structureel heeft veranderd.

Waarom Ik Kies Voor een Hybride Journalingroutine

Met de hand schrijven is altijd een vast onderdeel van mijn leven geweest. Het vertraagt mijn denken, helpt me dieper te reflecteren en brengt me dichter bij mijn gevoel. Toch merkte ik na verloop van tijd dat ik iets miste: structuur, overzicht en de mogelijkheid om verbanden te leggen tussen inzichten.

Daar kwam Obsidian in beeld. Deze tool stelt me in staat om mijn aantekeningen gestructureerd op te slaan en met elkaar te verbinden. Met deze tool heb ik mijn Tweede Brein ontwikkeld. De combinatie van papier en digitaal is voor mij de perfecte balans tussen diepgang en functionaliteit.

Lees ook: Een Tweede Brein bouwen met Obsidian: dé methode om kennis en ideeën te organiseren

Mijn Dagelijkse Routine met Handgeschreven Journaling

Elke ochtend begin ik de dag met een korte schrijfsessie in mijn papieren dagboek. Zonder oordeel of vaste structuur schrijf ik gedachten, gebeurtenissen, ideeën of gevoelens op. Het schrijven met de hand vertraagt mijn geest en brengt helderheid. Het is een vorm van zelfgesprek, zonder afleiding.

Zo schrijf ik bijvoorbeeld over mijn werk, beslissingen die ik moet nemen of juist over kleine dingen waar ik dankbaar voor ben. Mijn journal is ook essentieel geweest in het verwerken van het verlies van mijn moeder. Juist in die moeilijke dagen was het mijn manier om grip te houden op wat ik voelde – rauw, eerlijk en menselijk. 

Lees ook: Rouwverwerking: Wat denk je in het bijzijn van je stervende moeder?

Van Papier naar Obsidian: Reflectie en Structuur

Elke week, op zondagochtend neem ik de tijd om mijn papieren notities terug te lezen. Ik selecteer de meest waardevolle fragmenten en verwerk ze in Obsidian in een wekelijkse notitie. Zo geef ik richting aan mijn gedachten en acties.

Mijn werkwijze:

  1. Selectie: Ik markeer zinnen of inzichten in mijn dagboek die extra aandacht verdienen.
  2. Overdracht: In Obsidian maak ik een nieuwe notitie met vier vaste onderdelen:
    • Samenvatting van de week
    • Werkgerelateerde reflecties
    • Persoonlijke gedachten en observaties
    • Drie hoogtepunten van de week
  3. Verbinden: Ik link deze notities aan andere relevante ideeën in Obsidian. Zo bouw ik een netwerk van kennis en ervaring op, dat steeds rijker wordt.

Dit proces is niet alleen nuttig, maar ook inspirerend. Ik zie mijn gedachten evolueren en verbindingen ontstaan die ik anders nooit gelegd zou hebben.
Als ik merk dat een onderwerp vaak terugkomt, neem ik die mee naar een van mijn 3 commonplacebooks.

Lees ook: Schrijven om te Onthouden: De Kracht van een Commonplace Book in het Tijdperk van AI

Hoe Obsidian Mijn Denken Verdiept

Obsidian is veel meer dan een digitale notitie-app. Door interne links en slimme tags verbind ik ideeën over verschillende onderwerpen en ontdek ik patronen die me helpen nieuwe inzichten te ontwikkelen.

Soms groeit een losse gedachte uit tot een artikel. Of leidt een reflectie tot een beslissing over werk of creativiteit. Dankzij interstitial journaling (binnekort meer hierover) blijf ik gefocust, zonder het grotere geheel uit het oog te verliezen. Deze werkwijze is inmiddels een essentieel onderdeel van mijn The Polymath Quest geworden.

Wat Deze Hybride Methode Mij Oplevert

De combinatie van papier en digitaal biedt me het beste van twee werelden:

  • Diepgang: Handgeschreven notities brengen me in contact met mijn gevoel.
  • Overzicht: Obsidian maakt mijn gedachten doorzoekbaar, gestructureerd en verbonden.
  • Creativiteit: Door het koppelen van ideeën ontstaan nieuwe inzichten.
  • Herinnering en nalatenschap: Mijn papieren dagboeken zijn persoonlijk, mijn digitale systeem duurzaam.

Conclusie: Schrijven om Groeien te Stimuleren

Deze hybride journalingroutine heeft mijn denken, werken en leren veranderd. Het gaat niet om mooie aantekeningen maken, maar om een systeem dat me elke dag helpt dieper te denken en betekenis te geven aan wat ik meemaak.

Ik weet niet of dit voor iedereen werkt, maar als je nieuwsgierig bent naar een manier om je hoofd en hart met elkaar te verbinden – tussen pen en pixels – dan hoop ik dat dit verhaal je inspireert.

30 mrt 2025
The Polymath Quest 🇳🇱 Permalink
Oude boeken met wijsheid

Schrijven om te Onthouden: De Kracht van een Commonplace Book in het Tijdperk van AI

maart 30, 2025

Kunstmatige intelligentie kan alles onthouden, maar jij?

Het geheugenprobleem in het digitale tijdperk

We consumeren tegenwoordig informatie in een razendsnel tempo. Steeds korter, steeds versnipperder. Iemand anders denkt en structureert de informatie voor ons, waardoor we het vermogen – of misschien zelfs het recht – verliezen om zelfstandig na te denken.

AI kan miljarden gegevens opslaan, maar onthouden betekent niet simpelweg informatie archiveren. Het betekent nadenken, verbanden leggen en ontdekken hoe iets past binnen wat we al weten. Het probleem is niet dat we te weinig informatie hebben, maar dat we niet meer weten wat we ermee moeten doen.

Daarom ontdekte ik dat het bijhouden van een commonplace book een uitweg biedt. Geen nostalgische bezigheid, maar een manier om stil te staan, te selecteren wat ertoe doet en het je eigen te maken.

Wat is een Commonplace Book en waarom bestaat het al eeuwenlang?

In essentie is het een notitieboek waarin je gedachten, citaten, concepten en observaties opslaat die met jou resoneren. Een mentaal archief op papier. Dit is geen moderne uitvinding: Aristoteles sprak over topoi, denkpatronen, en in de Renaissance werd de zibaldone al gebruikt door intellectuelen en wetenschappers. John Locke ontwikkelde zelfs een systeem om notities te organiseren, terwijl denkers als Marcus Aurelius, Virginia Woolf en Thomas Jefferson hun commonplace books achterlieten als bewijs van hun denkprocessen.

Maar uiteindelijk draait het niet om de geschiedenis of de techniek. De echte vraag is: waarom zou je er een bijhouden?

Mijn methode: waarom ik drie notitieboeken gebruik

Er is geen vaste manier om een commonplace book te gebruiken. Zelf heb ik drie verschillende notitieboeken:

  • Morning Pages – Elke ochtend schrijf ik drie pagina’s met de hand, zonder filter. Dit helpt me om mijn gedachten te ordenen en met meer helderheid de dag te beginnen. (Meer hierover hier)
  • Tolstoj-notitieboek – Hier noteer ik citaten uit Gedachten voor elke dag en reflecteer ik erop. Het schrijven met de hand dwingt me te vertragen en helpt me om de ideeën beter te internaliseren. Na verloop van tijd heb ik gemerkt dat schrijven me helpt om concepten uit verschillende bronnen met elkaar te verbinden.
  • Verzameling Citaten en Gedichten – Hier bewaar ik teksten die ik wil onthouden en woorden die voor mij betekenisvol zijn. Teruglezen na een tijdje geeft me een nieuw perspectief en soms zelfs antwoorden op vragen die ik niet bewust had.

3 commonplace books

Verder dan schrijven: de link met deep reading en deep listening

Na verloop van tijd besefte ik dat mijn commonplace book niet alleen over schrijven gaat, maar ook over hoe ik lees en luister.

  • Leesdagboek over “Oorlog en Vrede” – Ik ben bezig met een deep reading van deze roman, maak aantekeningen, leg verbanden en zoek naar verwijzingen. In plaats van passief te lezen, neem ik de tijd om de diepere lagen te verkennen. (Meer hierover hier)
  • Luisterdagboek over klassieke muziek – Hetzelfde geldt voor muziek: tijdens het luisteren noteer ik mijn indrukken, de verbindingen met eerdere kennis en de emotionele impact. (Meer hierover hier)

Dit maakt mijn ervaring bewuster en helpt me om inzichten vast te leggen die anders zouden verdwijnen.

Waarom ik dit doe

Op het eerste gezicht lijkt dit artikel in tegenspraak met mijn stuk over hoe ik AI gebruik om beter te studeren en leren. Maar hoe meer ik AI en de impact ervan op de samenleving begrijp, hoe meer ik besef hoe cruciaal solide basisvaardigheden zijn: schrijven met de hand, kritisch denken, diep nadenken en filosofische reflectie. Alles wat computers nooit kunnen repliceren van onze menselijke essentie.

Deze balans tussen technologie en traditie is wat ik wil cultiveren. Niet om productiever te zijn. Niet om een lopende encyclopedie te worden. Maar omdat ik het idee mooi vind om mijn eigen persoonlijke encyclopedie te bouwen, een levend document van mijn gedachten, passies en interesses. Een archief van mijn geest.

Bewust kiezen wat ik wil bewaren en afstand nemen van passieve informatieconsumptie is een genot geworden. Een klein dagelijks ritueel, gemaakt van papier, inkt en stilte.

Hoe beginnen zonder teveel theorie

Als iemand me zou vragen hoe ze moeten beginnen, zou ik zeggen: pak een notitieboek en begin te schrijven. Noteer iets dat je raakt. Schrijf iets op dat je wilt onthouden. Je hebt geen perfect systeem nodig, geen vaste structuur. Alleen de wil om je gedachten de ruimte te geven. En als het na verloop van tijd een rijk en gelaagd mentaal archief wordt, des te beter.

Conclusie: Schrijven is altijd een menselijke behoefte geweest

Van ideogrammen op kleitabletten tot digitale notities, de mens heeft altijd manieren gezocht om gedachten vast te leggen. Als het duizenden jaren geleden de moeite waard was, dan is dat misschien nog steeds zo. Niet omdat het nuttig is in de puur praktische zin, maar omdat het van ons is. Omdat het ons definieert.

We leven in een tijd waarin we ons geheugen kunnen uitbesteden aan apparaten, de organisatie van kennis kunnen delegeren aan algoritmen en anderen kunnen laten bepalen welke informatie belangrijk is. Maar juist in deze context wordt het handmatig schrijven, selecteren en nadenken over woorden krachtiger dan ooit. Het is niet alleen een stijloefening of nostalgie naar het verleden: het is een daad van verzet tegen oppervlakkigheid, een verklaring van onafhankelijkheid ten opzichte van de stortvloed aan informatie.

Wanneer we iets opschrijven, slaan we niet simpelweg data op: we creëren betekenis. Elke pagina van een commonplace book is een stukje van ons denkproces, een bewijs van onze intellectuele ontwikkeling. Teruglezen na maanden of jaren laat ons zien hoe onze geest zich heeft ontwikkeld, welke ideeën zijn blijven bestaan en welke we hebben losgelaten.

In een wereld waarin kennis steeds meer geautomatiseerd wordt, is schrijven om te onthouden een manier om onze menselijkheid te herbevestigen. Niet omdat het efficiënter is, maar omdat het fundamenteel van ons is.

23 mrt 2025
MoreTHOUGHTS, The Polymath Quest 🇳🇱 Permalink
een klok die laat zien dat je tijd verspilt

Hoe ik stopte met tijd verspillen online

maart 23, 2025

Wanneer ik besefte dat mijn tijd niet meer van mij was

Ik heb het digitale tijdperk nooit als een probleem gezien. Totdat ik op een dag een eenvoudige berekening maakte.

Ik keek naar hoeveel tijd ik dagelijks besteedde aan sociale media, opgeslagen artikelen die ik nooit las, meldingen en updates. En ik stelde mezelf twee vragen:

  • Waar gaat al deze tijd naartoe?
  • En wat had ik ermee kunnen doen als het echt van mij was?

In eerste instantie vond ik het confronterend. Niet alleen vanwege het aantal uren dat ik verspilde, maar vooral door het besef dat iemand anders bepaalde hoe ik mijn tijd gebruikte.

De tijd die we verliezen door versnippering

Het probleem was niet alleen sociale media of eindeloos scrollen. Het grootste probleem was hoe versnipperd mijn aandacht was.

Elke dag sprong mijn brein van een melding naar een nieuwsbericht, van een half gelezen artikel naar een ongelezen bericht. Ik kon nergens lang genoeg bij stilstaan om het echt te verwerken.

  • Ik kon niet meer zoals vroeger in een boek duiken. Mijn brein zocht telkens naar nieuwe prikkels. (Deep Reading en de herontdekking van concentratie)
  • Ik kon niet meer soepel schrijven. Mijn gedachten waren versnipperd, net als mijn aandacht. (Journaling en Morning Pages)
  • Zelfs mijn vrije tijd voelde niet meer als vrije tijd. Ik was altijd bezig, maar creëerde niets concreets.

Terwijl de dagen voorbijgingen, had ik het gevoel dat mijn tijd verdween zonder dat ik er grip op had.

Mijn tijd terugwinnen: een kwestie van bewuste keuzes

Ik heb geen drastische digitale detox gedaan. Ik heb niet van de ene op de andere dag alles stopgezet. Maar ik heb wél een beslissing genomen:

Ik bepaal zelf waaraan ik mijn tijd besteed.

De eerste stap was het verminderen van ruis en het verschil begrijpen tussen consumeren en creëren.

En hoe meer ik schrapte, hoe meer tijd ik vond.

Tijd die er altijd was, maar begraven lag onder een eindeloze stroom van afleiding.

Lees hier: Hoe je een tweede brein opbouwt

De echte verandering: van passieve consument naar actieve denker

Het gekke is dat ik niets miste.

  • Ik had niet de drang om terug te keren naar eindeloos scrollen. Mijn aandacht was gewend geraakt aan diepere prikkels.
  • Ik voelde niet langer de noodzaak om overal van op de hoogte te zijn. Ik besefte dat alles direct willen weten geen echte waarde had.
  • Ik hoefde niet langer constant verbonden te zijn. Ik was bewuster aanwezig in mijn eigen leven.

Jarenlang dacht ik dat digitale tools me hielpen om meer te doen. Maar in werkelijkheid hielden ze me alleen maar bezig, zonder dat ik echt iets waardevols creëerde.

Vandaag krijg ik vaak de vraag: “Hoe krijg jij zoveel gedaan?”
Het antwoord is simpel: ik stopte met tijd verspillen aan wat niet belangrijk is.

Conclusie: Tijd is van jou, als je besluit het terug te nemen

De grootste illusie van technologie is dat het ons helpt tijd te optimaliseren. Maar tijd laat zich niet optimaliseren, alleen bewust beleven.

  • Als jij niet beslist hoe je je tijd gebruikt, doet iemand anders dat voor je.
  • Als je het laat versnipperen door afleiding, zal het nooit écht van jou zijn.
  • Maar als je het terugneemt, ontdek je dat je nooit te weinig tijd had. Het was alleen verstopt onder ruis.
17 mrt 2025
The Polymath Quest 🇳🇱 Permalink
Photo by nikko macaspac on Unsplash
Photo by nikko macaspac on Unsplash

Wat je Weet is het Resultaat van wat je Kiest te Negeren

maart 17, 2025

Waarom wat je negeert belangrijker is dan wat je weet

Ik heb niet van de ene op de andere dag besloten om een informatie-dieet aan te nemen. Het was een geleidelijk proces, ingegeven door subtiele signalen: het constante gevoel dat ik altijd up-to-date moest blijven, een sluimerende angst die me dwong om continu nieuwe informatie te checken, en FOMO (ik schreef hierover hier). Het resultaat? Minder mentale energie, minder helderheid en een versplinterde aandacht die me ervan weerhield volledig in het moment aanwezig te zijn.

De echte bewustwording kwam toen ik merkte dat ik geen lange teksten meer met dezelfde concentratie als vroeger kon lezen. Ik sprong van de ene naar de andere inhoud zonder ergens echt bij stil te staan. Het voelde alsof ik mezelf voedde, maar in werkelijkheid leek het op fastfood: directe smaak, maar geen substantie. Een uur later had ik alweer “honger”.

Meer informatie betekent niet meer kennis

Om te begrijpen wat er met me gebeurde, begon ik me te verdiepen in hoe het brein werkt. Ik ontdekte dat de prefrontale cortex – het meest ontwikkelde, rationele deel van ons brein – verantwoordelijk is voor concentratie, kritisch denken en emotie-regulatie. Maar wanneer we te veel prikkels binnenkrijgen, raakt het overbelast: de informatiestroom zet het op slot, waardoor het instinctieve deel van ons brein de controle overneemt. Dit leidt tot impulsief gedrag en een dwangmatige drang naar nóg meer content.

Geen wonder dat velen moeite hebben om zich te concentreren op een boek (Deep Reading, daar schreef ik hier over), hun focus vast te houden of zich echt te herinneren wat ze lezen. Het probleem is niet de hoeveelheid informatie, maar de manier waarop we die consumeren.

Mijn experiment: wat ik negeerde om beter te begrijpen

1. Eerste stap: social media elimineren als informatiebron

Ik verwijderde social media-apps van mijn telefoon. Instagram? Gebruik ik al jaren niet meer (lees hier over mijn Digital Detox). Facebook gebruik ik alleen nog om artikelen in het Italiaans te delen, LinkedIn voor artikelen in het Nederlands. Wat ik ervoor terugkreeg? Meer mentale ruimte, minder blootstelling aan polarisatie en clickbait.

2. Tweede stap: selecteer betrouwbare bronnen

Ik wilde geen willekeurige informatiestroom meer ondergaan. Ik koos ervoor om alleen nog enkele betrouwbare bronnen te volgen, zoals Internazionale, dat artikelen uit kwaliteitskranten wereldwijd naar het Italiaans vertaalt. Mijn criterium was simpel: zo min mogelijk tussenpersonen tussen mij en de feiten. Ik paste hetzelfde principe toe als in mijn Tweede Brein (lees hier hoe ik dat doe): elke informatie die binnenkomt, moet mijn tijd waard zijn.

3. Derde stap: een selectief leesbeleid

Ik stelde een aantal regels op:

•Eén lang artikel per week, grondig geanalyseerd.

•3-5 korte artikelen over onderwerpen die me op dat moment interesseren.

•Eén non-fictieboek om een onderwerp diepgaand te bestuderen.

•Eén roman of literair werk om mijn abstract denkvermogen te trainen en te ontspannen.

software per evidenziare articoli e documentiIk begon Readwise en Reader te gebruiken om alles wat ik lees te organiseren en bewust te verwerken. Artikelen die ik interessant vond, sloeg ik op in Reader, waardoor ik het impulsieve scrollen vermijd. In plaats daarvan pak ik Readwise erbij op momenten waarop ik normaal gesproken gedachteloos op mijn telefoon zou scrollen. De meest waardevolle passages markeer ik en stuur ik naar Obsidian, waar ze deel worden van mijn Tweede Brein.

Wat er gebeurt als je selectiever wordt in wat je tot je neemt

  •  Meer mentale rust – Geen informatiestroom betekent een brein dat weer ruimte heeft om echt na te denken.
  • Betere focus en concentratie – Ik lees nu diepgaander en met meer geduld. Ik lees meerdere boeken tegelijk (hier schreef ik over effectief lezen) en luister aandachtiger ([Deep Listening, lees hier meer).
  • Scherper denkvermogen en kritische selectie – Mijn methode om informatie te verwerken heeft me bewuster gemaakt van wat mijn tijd en aandacht écht waard is. Ik merk direct of een tekst goed geschreven is, of een gedachte origineel is of slechts een herhaling van bekende ideeën.
  • Ik kan geen oppervlakkige content meer consumeren – Dit was het meest onverwachte effect. Wanneer je hersenen gewend raken aan complexere denkpatronen, worden oppervlakkige content en simpele argumenten saai. Ik herken nu direct wanneer een boek, artikel of video gemaakt is voor een massapubliek en inhoud mist. Dit heeft mijn manier van lezen en leren voorgoed veranderd.

Hoe kies je wat je wilt weten (en wat je negeert)?

“Your experience of being alive consists in nothing other than the sum of everything you pay attention to.”

Social media geven de illusie van gratis te zijn, maar in werkelijkheid betaal je met de meest waardevolle valuta die er is: je tijd en aandacht. Elk bericht dat je bekijkt, elke discussie waarin je je mengt, elk videofragment dat je slechts ‘twee minuten’ wilde kijken maar waarin je uiteindelijk een half uur blijft hangen, is een investering van je aandacht. Een investering die je beter zou kunnen besteden.

  1. Evalueer de rol van social media opnieuw – Het zijn geen informatiebronnen, maar entertainment (of afleiding). Hun doel is niet om je wijzer te maken, maar om je zo lang mogelijk vast te houden.
  2. Kies zorgvuldig je informatiebronnen – Het gaat niet om méér weten, maar om het juiste weten. Volg enkele kwaliteitsbronnen en verdiep je in hun inhoud.
  3. Stel duidelijke consumptieregels op – Bepaal vooraf wat en wanneer je leest. De kwaliteit van je input bepaalt de kwaliteit van je output.
  4. Vervang gedachteloos scrollen door bewust lezen – Heb je echt geen tijd om je te verdiepen in een onderwerp? Controleer eens hoeveel tijd je per dag op je telefoon doorbrengt. Je hebt waarschijnlijk meer tijd dan je denkt.

Conclusie

We worden overspoeld met meer informatie dan we ooit kunnen verwerken. Maar meer betekent niet beter. Net zoals we nadenken over wat we eten om ons lichaam gezond te houden, moeten we kritisch kiezen wat we consumeren om onze geest gezond te houden.

Als aandacht onze meest waardevolle bron is, dan is leren hoe we die goed gebruiken de sleutel tot een helderder en bewuster leven.

12 mrt 2025
The Polymath Quest 🇳🇱 Permalink
een persoon die diep geconcentreerd naar muziek luistert.

Hoe ik Deep Listening ontdekte (en waarom het alles veranderde)

maart 12, 2025

We leven in een wereld vol constante geluiden. Muziek is overal: in supermarkten, restaurants, reclames. Maar hoe vaak luisteren we écht?

Jarenlang consumeerde ik muziek zonder er veel over na te denken, zoals de meeste mensen. Ik zette nummers op tijdens het werken, skipte van track naar track, zonder me echt te verdiepen in wat ik hoorde. Totdat er iets veranderde.

Ik zat in de auto na een lange werkdag. Op de radio speelde Also sprach Zarathustra van Richard Strauss. De iconische opening kende ik al – beroemd geworden door 2001: A Space Odyssey. Maar toen begon het tweede deel. Een stuk dat ik nog nooit eerder had gehoord.

En ineens gebeurde er iets.

Ik bleef in de auto zitten, niet in staat om de motor uit te zetten en uit te stappen. Ik moest blijven luisteren, elk detail, elke crescendo, elke pauze in me opnemen. Voor het eerst luisterde ik niet alleen naar muziek. Ik beleefde het.

Dat moment markeerde het begin van een ontdekkingsreis. Ik wilde begrijpen wat er gebeurd was en hoe ik die ervaring kon herhalen.

Net zoals ik eerder ontdekte hoe Deep Reading mijn manier van leren veranderde, besefte ik dat écht luisteren naar muziek een vergelijkbare impact kon hebben.

Zo ontdekte ik Deep Listening – een manier om muziek niet alleen te horen, maar écht te ervaren.

Mijn methode voor Deep Listening

Door de jaren heen heb ik een luisterproces ontwikkeld, een soort training om muziek op een dieper niveau te ervaren.

1. Eerste luisterbeurt: de emotionele impact

Bij de eerste luisterbeurt laat ik me volledig meeslepen door de muziek. Geen analyse, geen structuur, alleen de emotie en het gevoel dat de muziek oproept.

2. Opnieuw luisteren met aandacht voor details

Bij de tweede luisterbeurt focus ik me op de details:

•Welke instrumenten vallen op?

•Hoe wordt spanning opgebouwd?

•Welke timbres en dynamieken gebruikt de componist?

Ik probeer te horen hoe de muziek is opgebouwd en welke elementen het verhaal vertellen.

3. AI als luistergids

Op dit punt gebruik ik AI om mijn begrip te verdiepen:

•Ik vraag een analyse van de muzikale structuur.

•Ik onderzoek de historische en culturele context.

•Ik zoek verschillende uitvoeringen en vergelijk ze.

•Ik vraag aanbevelingen voor gerelateerde werken.

De AI fungeert als een digitale mentor, die me helpt om muziek in een bredere context te plaatsen.

Dit sluit perfect aan bij de manier waarop ik AI ook gebruik om mijn leeservaring te verdiepen. Net zoals AI mij helpt boeken beter te begrijpen, verrijkt het mijn luisterervaring door me in contact te brengen met de diepere lagen van een compositie.

4. Luisteren met de partituur

De laatste stap is de meest intense: luisteren terwijl ik de partituur volg. Dit onthult de interne structuur van het stuk, de harmonieën, de contrapuntische lijnen en ritmische keuzes. Hierdoor wordt de muziek bijna driedimensionaal.

Waarom Deep Listening mijn manier van luisteren veranderde

Net zoals mijn Second Brain-systeem, heeft deze methode mijn waarnemingsvermogen enorm aangescherpt. Ik merk dat ik ook in gesprekken beter luister en subtiele nuances opvang die me eerder ontgingen.

Maar er is meer.

Muziek op deze manier beleven heeft mijn relatie met tijd veranderd. In een wereld van oppervlakkig scrollen en snelle consumptie is Deep Listening een vorm van aanwezigheid, een moment van pure aandacht. Het dwingt me om écht te luisteren en niet simpelweg muziek als achtergrondgeluid te gebruiken.

Zelf proberen?

Je hoeft niet met klassieke muziek te beginnen – Deep Listening kan met elk genre. Kies een nummer dat je raakt en volg dit proces:

1.Luister een eerste keer zonder afleiding.

2.Luister opnieuw en let op de details.

3.Gebruik AI (good old Google, of boeken en tijdschriften ook!) om meer over de muziek en de artiest te ontdekken.

4.Zoek (indien mogelijk) de partituur en volg deze tijdens het luisteren.

Conclusie: een ervaring die je wereld verrijkt

In een tijdperk waarin multitasking de norm is, is de bewuste keuze om écht te luisteren revolutionair. Deep Listening is niet alleen een manier om muziek beter te waarderen – het traint je concentratie, gevoeligheid en vermogen tot diepe reflectie.

En het mooiste? Je hoeft geen muzikant te zijn om ermee te beginnen. Je hoeft alleen maar écht te luisteren.

Als je nieuwsgierig bent naar hoe je AI kunt gebruiken om beter te leren, bekijk dan ook mijn artikel over AI als leermethode. 

06 mrt 2025
MoreTHOUGHTS, The Polymath Quest 🇳🇱 Permalink
netwerk van ideeën

Een Tweede Brein bouwen met Obsidian: dé methode om kennis en ideeën te organiseren

maart 6, 2025

We leven in een tijdperk waarin informatie altijd en overal beschikbaar is. Maar hoeveel van die informatie blijft écht hangen?

De afgelopen maanden heb ik mijn reis gedeeld over hoe ik mijn manier van leren, notities maken en kennis opbouwen opnieuw heb vormgegeven. Ik heb uitgelegd hoe ik AI gebruik om beter te leren, hoe ik informatie filter en waarom langzamer lezen mij helpt om dieper inzicht te krijgen.

Maar zonder een systeem om alles samen te brengen, zouden al deze inzichten in de vergetelheid raken. Dat is waar het Tweede Brein om de hoek komt kijken.

Obsidian is voor mij veel meer dan een notitie-app. Het is een uitbreiding van mijn denkproces – een plek waar ideeën samenkomen, waar nieuwe verbanden ontstaan en waar kennis groeit op een organische manier. In dit artikel leg ik uit hoe ik mijn Tweede Brein heb opgebouwd, waarom Obsidian voor mij het ideale platform is en hoe het mijn manier van leren en creëren compleet heeft veranderd.

Herken je jezelf in het volgende?

•Je leest veel, maar hebt moeite om de kernideeën te onthouden en toe te passen.
•Je hebt overal notities, maar geen structuur om ze te benutten.
•Je wilt slimmer omgaan met informatie en je denken naar een hoger niveau tillen.

Dan is dit artikel voor jou.

Laten we beginnen.

Wat is een Tweede Brein en waarom zou je er een bouwen?

Het concept van een Tweede Brein werd populair gemaakt door Tiago Forte. Het idee is simpel: een systeem waarin je kennis opslaat, verbindt en gebruikt, net zoals je hersenen dat doen. Maar in plaats van alles te moeten onthouden, externaliseer je je gedachten in een gestructureerd netwerk van notities.

Mijn kennismaking met het concept begon toen ik YouTube-video’s over kennismanagement ontdekte. Ik wilde mijn leerproces verbeteren en stuitte op Obsidian, een tool die precies bood wat ik zocht: een visuele manier om kennis te structureren, open-source flexibiliteit en volledige controle over mijn data.

Met een Tweede Brein:

  • Kun je nieuwe ideeën linken aan bestaande kennis, waardoor je sneller verbanden ziet.
  • Onthoud je niet alleen feiten, maar bouw je een diepgaand begrip op.
  • Ontstaat er een organisch groeiend systeem dat je helpt om te denken, te creëren en te leren.

Maar de software is slechts een hulpmiddel. De echte transformatie zit in de mindset shift: de overgang van passief consumeren naar actief verwerken en creëren.

Waarom Obsidian?

Obsidian onderscheidt zich van andere notitie-apps door zijn unieke manier van werken:

  • Lokaal opgeslagen notities: Je gegevens blijven op je eigen computer, zonder afhankelijkheid van externe cloudservices.
  • Markdown-formaat: Een flexibele en duurzame manier om tekst op te slaan.
  • Backlinks en grafiekweergave: Notities worden automatisch met elkaar verbonden, waardoor kennis als een netwerk groeit – net als de neurale verbindingen in je hersenen.
  • Volledige aanpasbaarheid: Plug-ins en thema’s maken het mogelijk om de omgeving volledig naar je eigen workflow in te richten.

Voor mij voelt werken in Obsidian als het bouwen van een digitale bibliotheek waarin alles met elkaar in verbinding staat. Ideeën blijven niet op zichzelf staan, maar worden onderdeel van een groter geheel.

hoe je ideeën vorm van een brein kan geven

Mijn tweede brein in Obsidian

Mijn workflow: van losse ideeën naar een groeiend kennissysteem

Mijn manier van werken in Obsidian heeft zich de afgelopen jaren verfijnd tot een eenvoudig maar krachtig proces.

  • Van informatie-input naar output
    De eerste belangrijke stap die ik heb genomen, is het bewust kiezen van de informatie die ik consumeer. Ik stel mezelf een simpele regel: Als ik niet bereid ben om er notities over te maken, is het waarschijnlijk niet belangrijk genoeg om te lezen.Dit voorkomt dat ik gedachteloos content consumeer en helpt me om alleen die informatie op te nemen die bijdraagt aan mijn leerproces.
  • Actief notities maken (in plaats van verzamelen)
    Ik heb geleerd dat passief highlights opslaan zinloos is als je er niet actief mee aan de slag gaat. Daarom werk ik volgens deze principes:
    • De kernidee vastleggen: Ik probeer de essentie van een idee in mijn eigen woorden te herformuleren.
    • Verbindingen leggen: Nieuwe notities link ik direct aan bestaande kennis in mijn Tweede Brein.
    • Van concept naar concrete inzichten: Ik schrijf mini-essays of korte analyses, zodat ik kennis actief verwerk en toepas.
    • Organisatie via het Zettelkasten-principe

Ik gebruik een variant van het Zettelkasten-systeem om mijn notities met elkaar te verbinden. In plaats van een rigide mappenstructuur, werk ik met:

Backlinks – zodat gerelateerde ideeën automatisch worden gekoppeld.

MOC’s (Maps of Content) – overzichtspagina’s die grotere thema’s structureren.

Dagelijkse notities – een logboek waarin ik mijn denken en leerproces bijhoud.

Deze manier van werken zorgt ervoor dat mijn kennissysteem organisch groeit, zonder dat ik verdwaal in een zee van losse notities.

De impact op mijn manier van denken

Sinds ik met Obsidian werk, heb ik niet alleen mijn kennis beter georganiseerd, maar ook mijn denkwijze veranderd:

Ik leg sneller verbanden tussen onderwerpen, boeken en inzichten.

Mijn leerproces is dieper en bewuster geworden – ik lees niet alleen, maar denk actief na over wat ik lees.

Ik schrijf en creëer makkelijker omdat mijn notities altijd een startpunt bieden.

Door een Tweede Brein te bouwen, heb ik geleerd dat kennis geen losse feiten zijn, maar een levend netwerk van ideeën.

Lees ook: De Feynman Technique: Zo leer je alles door het uit te leggen

Conclusie: waarom jij ook een Tweede Brein zou moeten bouwen

Informatie is overal, maar echte kennis ontstaat pas als je er actief mee aan de slag gaat. Een Tweede Brein in Obsidian helpt je om niet alleen slimmer te leren, maar ook beter te denken en te creëren.

Als je je overweldigd voelt door de hoeveelheid informatie die dagelijks op je afkomt, als je wilt onthouden wat écht belangrijk is en als je op zoek bent naar een manier om je kennis op een hoger niveau te tillen… dan is dit de methode die je zoekt.

Wil je weten hoe je dit in de praktijk brengt? In toekomstige artikelen zal ik dieper ingaan op de specifieke technieken die ik gebruik, zoals:

Hoe je effectieve notities maakt zonder tijd te verspillen.

Hoe je AI kunt gebruiken als assistent in je leerproces.

Hoe je een systeem bouwt dat meegroeit met jouw kennis.

Begin vandaag nog met het bouwen van jouw Tweede Brein – je toekomstige zelf zal je dankbaar zijn.

26 feb 2025
The Polymath Quest 🇳🇱 Permalink
espandere la comprensione del testo con ChatGPT

Beter lezen met ChatGPT: ontwikkel een AI-mentor voor je leerproces

februari 26, 2025

Een methode om lezen tot een diepgaande leerervaring te maken

We leven in een tijdperk van onbeperkte informatie, maar hoeveel daarvan blijft echt hangen?

De afgelopen maanden heb ik gedeeld hoe ik mijn leerproces opnieuw heb vormgegeven. Ik schreef over hoe ik AI gebruik om beter te leren, hoe ik selectief omga met wat ik lees, en hoe langzamer lezen mij heeft geholpen om kennis dieper te verwerken.

Daarbij realiseerde ik me: beter leren begint bij beter lezen. Deep Reading is de kern waarop ik alles heb gebouwd.

Ik ontwikkelde een methode om met ChatGPT niet sneller, maar slimmer te lezen. Niet als een trucje, maar als een digitale mentor die helpt om teksten écht te doorgronden.

Heb je ooit het gevoel dat je veel leest, maar weinig echt onthoudt? Dat informatie je overspoelt, zonder dat je het verwerkt? Dan is dit artikel voor jou.

Waarom Deep Reading essentieel is

In ons digitale tijdperk consumeren we razendsnel content. We scannen artikelen, luisteren naar podcasts, lezen boeken, maar hoe veel blijft écht hangen?

Deep Reading vertraagt dit proces en helpt je om:

  • Teksten grondiger te begrijpen, in plaats van ze vluchtig door te nemen.
  • Nieuwe ideeën te koppelen aan bestaande kennis, waardoor je inzichten beter beklijven.
  • Informatie actief te verwerken en te onthouden, in plaats van het direct weer te vergeten.

Maar hoe pas je dit toe in een wereld vol afleiding en informatie-overload?

Mijn antwoord: ChatGPT als een intelligente leespartner.


Wanneer je het goed instelt, kan AI fungeren als een mentor die je helpt om dieper na te denken over wat je leest.

Mijn Deep Reading-methode met AI: 4 stappen

Mijn aanpak bestaat uit vier fasen, ontworpen om het maximale uit elke tekst te halen.

1. Eerste lezing: de stroom van het verhaal

De eerste lezing is intuïtief. Ik concentreer me op het verhaal, de gebeurtenissen en de emoties die het boek oproept.
Geen aantekeningen, geen analyse.
Het doel is om je volledig onder te dompelen in de tekst.

2. Tweede lezing: thema’s en stijl analyseren

Nu begint het echte werk. Bij de tweede lezing bekijk ik de tekst analytisch:

  • Hoe wordt het verhaal verteld? Welke stijlmiddelen gebruikt de auteur?
  • Welke thema’s komen naar voren? Hoe verhouden ze zich tot andere boeken die ik heb gelezen?
  • Zijn er historische, culturele of filosofische verwijzingen?

Ik markeer en noteer de belangrijkste inzichten.

3. Het Reading Journal: waar het echte leren plaatsvindt

Na de tweede lezing schrijf ik mijn analyse op in mijn Reading Journal:

  • Samenvatting in mijn eigen woorden.
  • Persoonlijke reflecties en inzichten.
  • Verbanden met andere boeken en ideeën.

Dit is waar de magie plaatsvindt: lezen wordt een dialoog met de tekst.

4. ChatGPT als leesmentor: de AI die je denken uitdaagt

Pas nadat ik mijn eigen analyse heb afgerond, gebruik ik ChatGPT om mijn begrip te verdiepen.

Ik vraag ChatGPT om:

  1. Een analyse van het hoofdstuk en de belangrijkste thema’s om te zien of ik iets heb gemist.
  2. Historische en culturele context toe te voegen, vooral bij klassieke romans zoals Oorlog en Vrede.
  3. De stijl en retorische keuzes van de auteur te onderzoeken om te begrijpen wat hun taalgebruik uniek maakt.
  4. Socratische vragen te stellen die mij uitdagen om verder na te denken.hoe kun jij AI gebruiken om beter te lezen?

Voorbeeld: Het geval van de hertog van Enghien
In Oorlog en Vrede beschrijft Tolstoj de executie van de hertog van Enghien als een daad van jaloezie door Napoleon. Dit leek me een fascinerend detail – tot ik ChatGPT vroeg naar de historische werkelijkheid.

Wat bleek?

    • Tolstoj had de geschiedenis aangepast om zijn narratief te versterken.
    • De hertog werd geëxecuteerd om politieke redenen, niet vanwege een liefdesrivaal.

Zonder ChatGPT had ik dit nooit ontdekt. En dat is de ware kracht van AI: niet informatie geven, maar kritisch denken stimuleren.

Zo maak je je eigen AI-mentor voor Deep Reading

Wil je dit zelf toepassen? Volg deze stappen om ChatGPT in te stellen als je persoonlijke leesmentor.

1. Kies de juiste AI-tool

Gebruik ChatGPT, Claude of een andere AI die geavanceerde aanpassingen mogelijk maakt.

2. Definieer de rol van je AI-chat

Je mentor moet geen samenvattingen geven, maar je begeleiden met vragen en analyses.

Voorbeeldprompt voor ChatGPT:
“Je bent een literatuurwetenschapper met academische ervaring. Analyseer hoofdstukken van een boek met deze stappen:

  1. Vat de belangrijkste thema’s samen.
  2. Analyseer de stijl en taalkeuzes van de auteur.
  3. Bied historische en culturele context.
  4. Licht retorische technieken en hun effect uit.
  5. Stel socratische vragen om kritisch denken te stimuleren.”

3. Volg deze workflow

Stap 1 – Lees het hoofdstuk en maak aantekeningen in je Reading Journal.
Stap 2 – Vraag ChatGPT om een diepgaande analyse.
Stap 3 – Integreer nieuwe inzichten in je Reading Journal.
Stap 4 – Beantwoord de vragen van AI om je reflectie te verdiepen.

welke stappen moet je ondernemen om beter te lezen met AIConclusie: waarom deze methode werkt

  • Houdt kritisch denken actief.
  • Verandert lezen in een ontdekkingstocht.
  • Bouwt een duurzaam kennisarchief op.

AI is geen shortcut, maar een katalysator voor diep denken. Wanneer het bewust wordt gebruikt, maakt het lezen niet alleen effectiever, maar ook betekenisvoller.

18 feb 2025
The Polymath Quest 🇳🇱 Permalink
Lezen met behulp van AI

Levenslang leren in het AI-tijdperk: technologie als hulpmiddel voor intellectuele groei

februari 18, 2025

De legende van John Henry

John Henry was een Amerikaanse arbeider, beroemd om zijn kracht en toewijding. Toen zijn fabriek voor het eerst een stoommachine introduceerde om spoortunnels uit te graven, zag John het als een bedreiging. Hij kon niet accepteren dat een machine het werk van een mens zou overnemen. Dus daagde hij de machine uit: hij zou sneller werken dan de technologie.

Hij won.

Maar hij stierf van uitputting.

Elke grote innovatie ontmoet weerstand. Het verhaal van John Henry gaat niet alleen over fysieke kracht, maar ook over de angst voor verandering. Vandaag roept kunstmatige intelligentie vergelijkbare vragen op: zal het ons vervangen of ons helpen beter te worden? Ik heb ervoor gekozen AI te gebruiken als een hulpmiddel om mijn intellectuele groei en leerproces te versterken.

AI als hefboom voor levenslang leren

Ik gebruik AI niet om gewoonweg snelle antwoorden te krijgen. Ik gebruik het om beter te denken, dieper te begrijpen, mijn kennis te testen en nieuwe ideeën te ontwikkelen. In de afgelopen jaren heb ik verschillende methoden ontdekt om AI te integreren in mijn levenslange leerproces:

•Actieve memorisatie → Ik gebruik AI om dagelijks poëzie te onthouden en teksten diepgaand te analyseren.

•Diep lezen (Deep Reading) → AI helpt me bij de analyse van klassieke literatuur en het leggen van verbanden tussen auteurs en historische contexten.

•Brainstorming en kritisch denken → Ik creëer virtuele mentoren die me helpen mijn gedachten te scherpen door kritische vragen te stellen.

•Diep luisteren (Deep Listening) → AI helpt me bij het analyseren van symfonieën en klassieke composities, waardoor mijn luistervaardigheid zich verder ontwikkelt.

•Kennis testen → Ik laat AI me ondervragen over wat ik bestudeer, zodat ik mijn begrip kan evalueren en mijn kennis kan versterken.

•Verbanden leggen tussen concepten → AI helpt me ideeën en disciplines met elkaar te verbinden om een dieper, geïntegreerd leerproces te ontwikkelen.

verschillende manieren om leren met AI makkelijker te makenDrie methoden die mijn intellectuele groei het meest hebben beïnvloed

1. Actieve memorisatie met AI

Sinds ik de mind palace-techniek heb ontdekt en me heb verdiept in geheugenmethoden, heb ik AI geïntegreerd om deze praktijk te ondersteunen. Elke ochtend om 6 uur ontvang ik een paar verzen van een gedicht om te onthouden. Nadat ik ze heb gememoriseerd, helpt AI me met een analyse van de historische context, de gebruikte stijlfiguren en de onderliggende thema’s.

Deze methode helpt me niet alleen gedichten te onthouden, maar ook om ze op een diep niveau te begrijpen en mijn geheugen te versterken zonder dat het een last wordt.

Lees meer over deze techniek hier: Geheugen en Leren: Van Onnodige Vaardigheid tot Transformatie

2. Diep lezen: literatuur begrijpen met AI

In de afgelopen jaren heb ik steeds meer de behoefte gevoeld om langzamer en aandachtiger te lezen. Ik begon met De graaf van Montecristo, daarna Anna Karenina, en nu ben ik bezig met Oorlog en Vrede.

Daarom heb ik een commonplace book gemaakt waarin ik citaten, samenvattingen en reflecties met de hand opschrijf. Om de analyse te verdiepen, heb ik een AI “literaire mentor” gecreëerd die me helpt elk hoofdstuk te ontleden. Dit proces bestaat uit drie fasen:

1.Eerste, onbevooroordeelde lezing → Spontane aantekeningen en eerste indrukken.

2.AI-geassisteerde verdieping → Stijl- en contextanalyse, plus gerichte vragen om mijn begrip te verdiepen.

3.Samenvatting en verbindingen → Een gelaagd kennisarchief opbouwen in mijn tweede brein in Obsidian.

Lees hier hoe ik deep reading met AI gebruik en hoe je deze techniek zelf kunt toepassen: Beter lezen met ChatGPT: ontwikkel een AI-mentor voor je leerproces

3. AI als sparringpartner voor kritisch denken

Een andere methode die ik heb ontwikkeld, is het gebruik van ChatGPT als virtuele mentor voor brainstorming en kritisch denken. Ik creëer “virtuele personen” met specifieke expertises (filosoof, wetenschapper, redacteur) en instrueer ze om vragen te stellen in plaats van directe antwoorden te geven.

Voorbeelden:

•Kritisch denken → Ik gebruik de Taxonomie van Bloom om AI steeds diepere vragen te laten stellen over een onderwerp.

•Schrijven en redactie → Ik simuleer een sessie met een professionele redacteur om mijn schrijfstijl te verfijnen en gerichte feedback te krijgen.

Ook hierover volgt binnenkort een uitgebreider artikel met praktijkvoorbeelden en concrete tips.

Conclusie: AI als katalysator voor intellectuele groei

AI hoeft ons denkproces niet over te nemen, maar kan het juist uitbreiden en verdiepen. Mits bewust en methodisch gebruikt, kan AI een krachtige versneller van leren en intellectuele groei zijn: het helpt bij memorisatie, verdiept het leesproces en stimuleert creatief denken.

Naast de methoden die ik in dit artikel heb besproken, ben ik andere toepassingen van AI aan het verkennen die me enorm fascineren. Denk bijvoorbeeld aan diep luisteren (deep listening), waarbij AI me helpt verborgen lagen in klassieke muziek te ontdekken. Of aan kennis testen, waarbij ik AI gebruik als een slimme ondervrager om mijn begrip te versterken. Nog een ander voorbeeld is verbanden leggen tussen concepten, waardoor ik onverwachte connecties zie tussen verschillende disciplines.

Ben je nieuwsgierig naar hoe AI je kan helpen levenslang te leren? In de komende weken zal ik elk van deze methoden verder uitdiepen met praktische voorbeelden en tips.

📩 Wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen en inzichten?

Meld je aan voor mijn nieuwsbrief om updates, methodes en verdiepende reflecties direct in je inbox te ontvangen.